Önnur bókin um Hermas og Hirði hans, sem kallast Boðorð Hermasar
Inngangur
Eitt sinn er ég sat á rúmstokknum mínum og hafði nýlokið við að biðja bænirnar, þá gekk maður inní herbergið til mín, ábúðarmikill á svip. Hann var í hirðisflíkum og í hvítum kufli yfir, með pokann sinn á bakinu og staf sinn í hendi. Hann heilsaði mér.
2 Ég kastaði kveðju á hann til baka og þá settist hann strax við hlið mína og sagði: “Ég var sendur hingað af sendiboðanum æðsta, og mér ber að dvelja hjá þér alla daga lífs þíns.”
3 En ég hélt að hann væri kominn til þess að reyna mig, og sagði því við hann: “Hver ertu? Því að ég veit svo sannarlega hverjum ég tilheyri.” Hann svaraði mér: “Þekkirðu mig ekki?” Ég sagði: “Nei.” Þá sagði hann: “Ég er hirðirinn sem á að annast þig.”
4 Á meðan hann var enn að tala þá breyttist ásýnd hans, og þegar ég sá að hann var sá hinn sami og ég hafði gefið heit mín, þá skammaðist ég mín og skyndilegur ótti kom yfir mig. Ég varð líka yfirkominn af sorg, vegna þess að ég hafði talað svo heimskulega við hann.
5 En hann sagði við mig: “Vertu ekki vandræðalegur. Þú skalt tala í þig kjark, með boðorðunum sem ég ætla nú bráðum að opinbera þér. Því að” – hélt hann áfram – “ég var sendur hingað núna til þess að sýna þér aftur allt það sem þú varst búinn að sjá áður, en sérstaklega það sem mun verða þér að mestu gagni.”
6 “En fyrst af öllu verður þú að skrifa niður Skipanir mínar og Líkingar (líkingarnar eru í bók #3), í þeirri röð sem þér verða sýndar þær. Það er mjög mikilvægt að þú skrifir þetta alltsaman niður, því ef þú lest það oft yfir þá verður mun auðveldara fyrir þig að hafa þessa hluti ætíð í huganum.”
7 Og ég tók mig til og skrifaði Skipanir hans og Líkingar (Boðorð og Dæmisögur) samstundis niður, einsog hann hafði skipað mér.
8 Þær virka þannig að ef þú hefur heyrt þær og hlýðir þeim og gengur í anda þeirra og æfir þig í að iðka þær með hreinum huga, þá muntu fá frá Drottni allt það sem þér hefur verið lofað af honum.
9 En ef þú gjörir ekki iðran þrátt fyrir að hafa heyrt þetta, þá muntu halda áfram að bæta við syndir þínar og þá mun hann refsa þér.
10 Eftirfarandi er allt það efni sem Hirðirinn, engill iðrunarinnar, skipaði mér að skrifa.
FYRSTA SKIPUN
Um að trúa skuli á einn Guð.
Umfram allt skaltu trúa því að það sé aðeins einn Guð sem hefur skapað og myndað alla þá hluti sem í tilverunni eru, úr engu.
2 Hann hefur skilning á öllum fyrirbærum, en er sjálfur ómælanlegur og enginn getur skilið hann.
3 Hann er hvorki hægt að skilgreina með orðum né gera sér í hugarlund.
4 Þessvegna skaltu trúa á hann, og óttast hann; og með því að þú óttast hann þá heldurðu þig frá öllu illu.
5 Haltu þér fast við þessar skipanir og varpaðu öllum losta og ranglæti langt burt frá þér, og gakktu í ráðvendni. Þá muntu lifa fyrir Guð, ef þú aðeins heldur boðorð hans.
ÖNNUR SKIPUN
Að við verðum að forðast að hallmæla, og eigum að gera ölmusuverk okkar í einfeldni.
Hann sagði við mig: Gættu þess að vera saklaus og falslaus í framkomu; einsog hvítvoðungur sem þekkir ekki illkvittnina sem eyðileggur líf mannsins.
2 Aðgættu sérstaklega að tala ekki illa um nokkurn mann, og vertu ekki viljugur að heyra aðra tala illa um fólk.
3 Ef þú hlustar á slíkt og gætir ekki að þér þá verður þú þátttakandi í syndinni líka, þá er þú trúir níðinu, og þú syndgar einnig þegar/ef þú trúir þeim sem tala illa um bróður þinn.
4 Að niðra aðra er skaðræði; einsog óstöðugur illur andi, sem aldrei getur öðlast frið og á alltaf í ófriði. Þessvegna skaltu alls ekki nálgast hann, en haltu friðinn því meir við bróður þinn.
5 Stattu stöðugur í heilagleikanum, því að þar eru engar syndir, og allt bara yfirfullt af gleði; láttu gott af þér leiða með verkum þínum.
6 Gefðu án þess að mismuna til allra sem eru í nauð, án þess að efast um þann sem þiggur.
7 En gefðu til allra, því að Guð vill að við gefum öllum með af þeim gjöfum sem hann hefur okkur gefið. Þeir sem þiggja skulu gera grein fyrir því hjá Guði, bæði hvernig þeir urðu þiggjendur og hvers vegna.
8 En þeir sem þiggja án þess að þurfa þess við í raun og veru, þeir munu þurfa að gera reikningsskil útaf því; en sá sem gaf þeim mun saklaus teljast.
9 Því að hann hefur fullnægt skyldu sinni sem honum var boðuð af Guði; um að fara ekki í manngreinarálit um hverjum sé í lagi að gefa, og hverjum ekki. Þessa þjónustu iðkaði hann í einfeldni og til dýrðar Drottni.
10 Þessa skipun ber þér að framkvæma einsog ég hefi kennt þér; til þess að iðrun þín megi teljast einlæg, og til þess að góðir hlutir megi koma í hús þitt, og svo að þú öðlist hreint hjarta.
ÞRIÐJA SKIPUN
Um að forðast lygar, og iðrun Hermasar fyrir uppgerð sína.
Ennfremur sagði hann mér: “Elskaðu sannleikann, og láttu öll þau orð sem útaf munni yðar koma vera sönn.”
2 “Það er til þess að andinn sem Drottinn hefur úthlutað þér í holdinu mælist heiðarlegur gagnvart öllum mönnum, og Drottinn verði þannig dýrðlegur, vegna þess að hann gjörði slíkum anda bústað í þér. Guð er sannur í öllum sínum verkum, og í honum finnst engin lygi.”
3 “Þessvegna eru þeir sem ljúga að afneita Guði, og þeir ræna frá honum, með því að endurgjalda honum ekki einsog þeir hafa frá honum fengið.”
4 “Þegar þeir veittu andanum viðtöku þá var hann algjörlega laus við allt fals. Ef andi þessi er gerður að lygara þá er verið að saurga það sem okkur var fengið af Drottni almáttugum. Menn sem slíkt gera verða svikarar.”
5 Þegar ég heyrði þetta byrjaði ég að grenja hástöfum, og þegar hann sá mig gráta, þá sagði hann við mig: “Hversvegna grætur þú?” Og ég sagði: “Herra, það er vegna þess, að ég efast um að ég geti bjargast.”
6 Hann spurði mig: “Afhverju heldurðu það?” Ég svaraði: “Það er vegna þess herra að ég hef aldrei komið heiðarlega fram svo lengi sem ég hef lifað, heldur alltaf verið með einhver látalæti og fals, og ég hef látið sem lygi væri sannleikurinn við alla menn, og enginn maður hefur borið það uppá mig heldur hafa þeir allir tekið orðum mínum sem sönnum. Hvernig get ég lifað, nú þegar ég hef séð hverjar afleiðingarnar af slíkum gjörðum eru?”
7 Þá sagði hann við mig: “Þú hefur skilið þetta rétt og vel. Því að þér bar, sem þjóni Guðs, að ganga á vegi sannleikans og þú áttir alls ekki að spilla anda sannleikans með vondri samvisku, og ekki máttirðu heldur hryggja hinn heilaga og sanna Anda Guðs.”
8 Ég svaraði honum: “Herra, ég hef aldrei áður tekið eins mikið mark á þessum hlutum einsog ég geri núna.” Hann sagði: “Nú ertu líka að heyra þá. Taktu mark á því að framvegis, ef þú segir satt, þá mun ýmislegt sem þú hefur logið til um í fortíðinni verða tekið gilt vegna núverandi heiðarleika þíns.”
9 Því að jafnvel slíkir hlutir geta orðið marktækir, ef þú heldur þig við það framvegis að segja sannleikann, og með því að gjöra svo þá öðlastu einnig lífið.
10 Og hver sá sem hlýðir á þetta boð og iðkar það, og yfirgefur fullkomlega alla lygi, hann mun í Guði lifa.”
FJÓRÐA SKIPUN
Eiginkona rekin á brott vegna framhjáhalds.
“Ennfremur,” sagði hann, “þá skipa ég þér að halda sjálfum þér í skírlífi; og þú mátt aldrei nokkurntímann íhuga annað hjónaband, eða hórlífi, og ég vil að þú útskúfir þannig hugsunum samstundis úr hjarta þínu; því að þesskonar hugsun er uppspretta mikillar syndar.”
2 “En minnstu ætíð Drottins, og þá muntu aldrei syndga. Því ef að svona ill hugsun byrjar að spretta í hjarta þínu, þá verður þú sekur um stóra synd, og þeir sem fylgja henni eftir ganga veg dauðans.”
3 “Fyglstu því vel með sjálfum þér, og haltu þér frá því að hugsa um svona lagað, því að í hjarta hins réttláta manns dvelur skírlífið, og þaðan ættu engar illar hugsanir að spretta.”
4 Og ég sagði við hann: “Herra, leyf mér að ræða eilítið um þetta við yður.” Hann sagði mér að halda áfram. Og ég sagði: “Herra, ef að maður Drottins sem trúrækinn er á sér eiginkonu, og grípur hana glóðvolga í framhjáhaldi; er hann þá að syndga ef hann heldur áfram að búa með henni?”
5 Hann svaraði mér: “Svo lengi sem hann veit ekkert um synd hennar, þá er hann ekki að gera neitt af sér með því að búa með henni, en ef eiginmaður veit að eiginkona sín hefur brotið af sér og iðrast ekki fyrir synd sína og heldur áfram að stunda hórlífi, en hann býr samt sem áður áfram með henni, þá verður hann einnig sekur um synd hennar, og tekur þátt í hórdómsbrotinu með henni.”
6 Og ég sagði við hann: “Hvað á þá að gera ef að konan heldur áfram að lifa svona í synd sinni?” Hann svaraði: “Eiginmaður hennar skal senda hana á brott frá sér, og hann skal halda áfram sem einstæðingur. En ef hann rekur konu sína á brott og kvænist annarri þá er hann einnig að fremja hórdómsbrot.”
7 Þá sagði ég: “En hvað ef konan sem hefur verið send á brott gjörir iðran, og hefur löngun til þess að snúa aftur til eiginmanns síns? Á hann þá ekki að taka við henni aftur?” Hann sagði við mig: “Jú, og ef eiginmaður hennar neitar að taka við henni aftur þá er það hann sem syndgar og gerist brotlegur við sjálfan sig; hann á að taka við brotakonunni ef hún iðrast, en það má hann aðeins gera einu sinni.”
8 Því að hjá þjónum Guðs er aðeins um eina iðrun að ræða. Og það er útaf því sem að mennirnir sem reka eiginkonur sínar frá sér vegna framhjáhalds mega ekki taka sér aðra konu, því hinar gætu iðrast.”
9 “Þetta sem ég hef sagt þér gildir bæði um konur og menn. En þeir einstaklingar sem stunda framhjáhald gera það ekki aðeins með því að saurga hold sitt, heldur einnig með því að ímynda sér. Þannig að, ef þeir halda sífellt áfram að iðka þessa hluti og iðrast ekki, þá skal senda þá burt, annars verður maður þátttakandi í syndum þeirra.”
10 “En það er einmitt útaf þessu sem að boðað er að kokkálaðir menn og konur eiga að halda áfram að vera ógift, vegna þess að makar þeirra gætu iðrast.”
11 “En ekki vil ég með þessum orðum gefa fólki neina átyllu til þess að halda áfram að gera eitthvað slíkt, heldur vil ég að sá sem hefur brotið af sér skuli ekki syndga framar.”
12 En Guð lækningarinnar mun koma með lyfið sem þarf til að lækna þeirra fyrri syndir, því að hann hefur mátt til að breyta hverju sem er.
13 Ég þurfti að spyrja hann að fleiru og sagði: “Sökum þess að Drottinn hefur dæmt mig nógu verðugan til að hafa þig ætíð hjá mér, þá bið ég þig að mæla við mig nokkur orð til viðbótar, því að ég á erfitt með að skilja nokkurn skapaðan hlut og hjarta mitt er orðið hart vegna allra hugsananna sem hafa farið í gegnum það: opnaðu fyrir skilning minn, því að ég er mjög tregur og skil nánast ekki neitt.”
14 Og hann svaraði mér og sagði: “Ég er ráðherra iðrunarinnar og gef öllum þeim sem iðrast skilning. Virðist þér ekki sem það sé mjög skynsamlegt að gjöra iðran? Það er vegna þess að sá sem iðrast öðlast mikinn skilning.”
15 “Því hann veit að hann hefur syndgað og gjört það sem illt er fyrir augliti Drottins, og hann man með sjálfum sér eftir að hafa framið brotin, en hann iðrast og leggur illvirkin á hilluna, og fer að gjöra það sem gott er, það sem auðmýkir sál hans og veldur henni trega vegna þess að hann hefur verið brotlegur fyrrum. Þannig sérðu að iðruninni fylgir stórkostleg viska.”
16 Og ég sagði við hann; “Einmitt útaf þessu herra, þá legg ég mig allan fram um að fá að vita hvernig þetta allt saman virkar. Vegna þess að ég er syndugur maður þá verð ég að komast að því hvað ég þarf að gera til að fá að lifa; vegna þess að syndir mínar eru margar.”
17 Og hann sagði við mig: “Þú munt lifa ef þú heldur boðorð mín. Og hver sá sem heyrir og iðkar þessi boð hann mun lifa fyrir Drottinn.”
18 Þá sagði ég: “Ég hef nú þegar heyrt það frá ákveðnum kennurum að það sé engin iðrun nema sú sem fæst með skírninni þegar við förum ofan í vatnið til þess að fá fyrirgefningu synda okkar, og að eftir það skyldum við ekki syndga framar heldur eigum að lifa í hreinleika.”
19 Hann sagði: “Þá hefur þú fengið réttar upplýsingar. En vegna þess að ég sé hve þú kafar djúpt eftir sannleikanum um þessi efni þá ætla ég að útskýra þau enn betur fyrir þér. En það geri ég samt ekki til þess að þú, nýgræðingar í trúnni eða þeir sem hafa verið frelsaðir lengi fáið einhverja átyllu til þess að geta haldið áfram að syndga.”
20 “Því að hvorki þeir sem eru nýgræðingar eða þeir sem eiga eftir að öðlast trúna þurfa að fá iðrun synda sinna, nei, því þeir munu fá fyrirgefningu þeirra.”
21 En Drottinn hefur útbúið iðrunina vegna þeirra sem hafa þegar verið kallaðir til trúar en hafa þó eftirá lagst í grófar syndir: því að Guð veit allt um það sem bærist í brjóstum allra manna, og um breyskleika þeirra, sem og margskonar vonsku djöfulsins, hans sem er ætíð að upphugsa einhverjar árásir gegn þjónum Guðs og leggur gildrur fyrir þá í lævísi sinni.”
22 Þessvegna sýnir okkar miskunnsami Drottinn sköpunarverum sínum mikla samúð og mildi, og hann hefur útbúið iðrunina og falið mér að hafa umsjón með henni þeirra vegna. Þessevegna segi ég yðir: ef einhver sem hefur fengið hina heilögu köllun fellur fyrir freistingum djöfulsins og syndgar, þá fær hann eitt tækifæri til iðrunar. En ef hann heldur áfram að syndga og iðrast aftur og aftur þá mun það ekki gagnast honum neitt, það er ólíklegt að þannig maður geti lifað í Guði.”
23 Og ég sagði: “Herra, nú hef ég komist aftur á lífsins veg eftir að hafa með kostgæfni hlýtt á þessar skipanir. Því ég finn að ef ég bæti engu við syndir mínar héðan í frá, þá muni ég bjargast.”
24 Og hann sagði: “Þú munt bjargast, og það munu einnig aðrir gera, eins margir og þeir eru sem fara eftir þessum boðorðum.”
25 Og aftur mælti ég við hann: “Herra, fyrst að þú hlustar á mig með þolinmæði þá vil ég biðja þig að útskýra fyrir mér einn hlut til viðbótar.” “Segðu mér hvað þú vilt vita,” sagði hann.
26 Og ég sagði: “Ef eiginmaður eða eiginkona deyr og makinn sem eftir lifir giftist aftur, er hann þá að syndga með því?” Hann svaraði: “Sá sem giftist aftur syndgar ekki, en hann vegsamast hinsvegar miklu meira fyrir augliti Drottins með því að halda áfram í einlífi.”
27 “Haltu þér því skírlífum og hógværum, og þá muntu lifa í Guði. Farðu framvegis eftir því sem ég hefi sagt þér og skipað þér að aðhafast, allan tímann sem mér hefur verið falið að dveljast í húsi þínu og að vera þér innan handar.”
28 Þínar fyrri syndir munu verða fyrirgefnar ef þú aðeins fylgir þessum boðum mínum. Og eins verður öllum öðrum fyrirgefið, sem iðka þau.”
FIMMTA SKIPUN
Um trega hjartans og þolinmæðina.
Vertu þolinmóður og langþjáður; þá muntu öðlast yfirráð yfir öllum verkum myrkursins og fullnægja réttvísinni í einu og öllu.
2 Því ef þú ert þolinmóður þá mun hinn Heilagi Andi sem í þér dvelur verða hreinn, og þá myrkvast hann ekki af neinum illum anda; en þarsem hann verður fullur af gleði mun hann vaxa og dafna í líkamanum sem hann dvelst í, og þjóna Drottni með fögnuði og í stórkostlegum friði.
3 En ef einhver reiði nær tökum á þér þá mun hinn Heilagi Andi samstundis finna fyrir því og leitast við að komast burt frá þér.
4 “Því að það kæfir hann að komast í snertingu við illa reiði-andann, og hann verður ekki frjáls til að þjóna Drottni af því að reiðin ergir hann og kvelur. Þessvegna er mjög skaðvænlegt fyrir manninn ef þessir andar dvelja báðir í líkama hans.”
5 “Það er hægt að líkja því við það ef einhver tekur eitthvað beiskt og setur það útí hunangsbolla, þá spillist allt hunganð; þannig má spilla mjög miklu magni af hunangi með örlítilli beiskju, og það eyðileggur allan sætleika í hunanginu, og það verður ekki lengur Drottni þóknanlegt því að allt hunangið er orðið biturt og ónothæft.”
6 “En ef engin beiskja er sett útí hunangið þá verður það áfram sætt. Og langlundargeð er mun sætara en hunang, og það gróðavænlegt fyrir Drottinn sem kýs að dveljast í því ástandi.”
7 “En reiðin er ekki gróðavænleg. Því er það svo að ef reiði blandast umburðarlyndinu þá kemst sálin í uppnám, og bæn hennar hlýtur ekki náð fyrir eyrum Guðs.”
8 Og ég sagði við hann: Herra, mig langar að vita um hinar syndsamlegu hliðar reiðinnar, til þess að geta sjálfur forðast hana með öllu.” Og hann svaraði mér: “Þú færð að heyra um þær; og ef þú munt ekki halda þig frá henni þá muntu missa alla þína von ásamt öllu heimilisfólki þínu. Vík því burt frá henni.”
9 “Því að ég, erindreki réttlætisins, er með þér; og ég er með öllum sem hrinda reiðinni frá sér. Og allir sem iðrast í hjarta sínu munu lifa guðlegu lífi, og ég mun standa með þeim og vernda þá alla.”
10 “Því að allir sem hafa gjört iðran verða réttlættir af hinum heilagasta sendiboða, sem er einnig ráðherra frelsunarinnar.”
11 “Og nú,” sagði hann, “skuluð þið heyra um illvirki reiðinnar, og það hversu vond og hættuleg hún er, og hvernig hún kollvarpar þjónum Guðs; en líka hvernig hún getur ekki skaðað þá sem eru fullir af trú vegna þess að kraftur Guðs er með þeim, og kollvarpar þeim sem efast og eru blásnauðir af trú.”
12 “Í hvert sinn sem hún sér slíka menn, þá kastar hún sér inní hjörtu þeirra; og þannig verða konur og menn bitur útaf engu, eða vegna einhvers í lífinu, vegna matar, eða bara hégómaorða. Hægt er að falla fyrir biturðinni vegna vina, skulda eða bara einhvers yfirborðslegs af því taginu.”
13 “Því þannig hlutir eru fíflalegir og ofauknir, óþarfa hégómi fyrir þjóna Guðs. En rósemin er styrkur og í henni felst mikill og öflugur kraftur, og hún situr í miklu rými; hún er kát, fagnar í friði, og lofar öllum stundum Guð í auðmýkt.”
14 “Og langlundargeðið er að finna hjá þeim sem hafa mikla trú. En reiðin er heimskuleg, léttvæg og innihaldslaus. En nú sprettur biturleikinn fram af fíflsku; af biturleikanum kemur reiðin; og af reiðinni heift. En þessi heift rís vegna margra samverkandi þátta illskunnar, sem vinna saman að gerð mikillar og ólæknandi syndar.”
15 “Ef allt þetta kemur saman í einum og sama manninum ásamt Heilögum Anda að auki, þá getur kerið ekki haldið svo miklu, og eitthvað verður undan að láta; og vegna þess að hinn mjúki Andi getur ekki haft neitt saman að sælda við hið illa, þá fer hann og sest að hjá einhverjum sem er auðmjúkur.”
16 “Þessvegna er það svo að ef Heilagur Andi yfirgefur einhvern þann mann sem hann hefur dvalist í þá verður sá maður bjargræðislaus og tómur, og fyllist eftirleiðis af vondum öndum og blindast af illum hugsunum. Þetta er það sem gerist fyrir alla reiða menn.”
17 “Haltu þig því fjarri reiði og haltu þér í jafnaðargeði, og stattu gegn bræði, þannig að þú sért í staðinn hófsamur og skírlífur í augum Drottins. Gættu þess vel og vandlega að þú vanrækir ekki þetta boðorð.”
18 “Því að ef þú gjörir einsog þetta boðorð skipar, þá muntu líka geta iðkað hin boðin sem ég mun skipa þér.”
19 “Styrktu þig þessvegna í þessum skipunum, til þess að þú fáir gengið á Guðs vegum. Það mun hver sá sem heldur þessi boðorð líka gjöra.”
SJÖTTA SKIPUN
Að hverjum manni fylgi tveir englar, og um áhrif hvors þeirra fyrir sig.
“Ég skipaði þér,” sagði hann, “í mínu fyrsta boði, að þú skyldi halda þig í guðsótta og iðrun.” “Já herra,” svaraði ég.
2 Hann hélt áfram: “En núna ætla ég að sýna þér dyggðirnar sem felast í þessum skipunum, til þess að þú megir kynnast einkennum þeirra; og hvernig þau eru fyrirskipuð bæði réttlátum og ranglátum.”
3 “Þessvegna skaltu ávallt trúa hinum réttláta en láta í engu undan hinum rangláta. Því að réttvísin heldur beinni stefnu en ranglætið stefnir í glötun.”
4 “Haltu þig á réttu leiðinni og yfirgef allt sem að illt er. Því að illskan endar aðeins á vondan hátt, og á leið hennar eru margar hindranir; hún er hrjúf og þyrnum stráð, og leiðir í eyðileggingu; hún er sársaukafull öllum þeim sem ganga á eftir henni.”
5 “En þeir sem ganga hinn rétta veg, þeir ganga á sléttlengi og hindranalaust, vegna þess að sá vegur er hvorki hrjúfur né þyrnóttur.”
6 “Þú sérð því hversvegna það er best að ganga á honum. Þessvegna skalt þú,” sagði hann, “sem og allir aðrir sem trúa á Guð af öllu sínu hjarta, fara þá leið.”
7 “Og núna,” sagði hann, “þarftu umfram allt að skilja hvað tilheyrir trúnni. Tveir englar fulgja hverjum manni; einn er réttlátur, hinn er af ranglætinu sprottinn.”
8 Og ég sagði við hann: “Herra, hvernig á ég að vita að tveir slíkir englar fylgi manni?” Hann sagði við mig: “Hlustaðu, og reyndu að skilja.”
9 “Engill réttvísinnar er mildur og hógvær, blíður og þögull. Þegar hann kemur inní hjartað þá byrjar hann samstundis að tala um réttvísi, siðprýði, skírlífi, örlæti, fyrirgefningu, ölmusur og guðsótta.”
10 “Þegar einhvert þessara atriða kemur upp í huga þínum og hjarta, þá máttu vita að engill réttvísinnar er með þér. Þann engil áttu að hlusta á og hlýða verkunum sem hann segir þér frá.”
11 “Núna skaltu líka læra um engil ranglætisins. Hann er fyrst og fremst bitur, reiður og heimskur: og verkin sem hann hvetur til eru skaðleg og kollvarpa þjónum Drottins. Ef eitthvað þannig kemur inní hjarta þitt eða huga þá máttu vita að hinn spillti engill óréttlætisins er á bakvið það.”
12 Ég sagði við hann: “Herra, hvernig á ég að skilja þessa hluti?” “Hlustaðu,” sagði hann, “og reyndu að skilja. Þegar reiðin yfirtekur þig, eða biturleiki, þá veistu að hann er kominn í þig.”
13 “Og það sama gildir ef yfir þig kemur ágirnd í marga hluti, einsog besta kjötið eða að vera fullur; og þegar þú byrjar að girnast það sem aðrir eiga, og vilt fá að tala mikið eða verður metnaðargjarn og álíka.”
14 “Þessvegna veistu að þegar þesskonar hlutir byrja að ríkja í hjarta þínu, að þá er engill eyðileggingarinnar með þér. Og þarsem þú getur núna séð hver verk hans eru þá geturðu forðast þau öll og alfarið sleppt því að viðurkenna hann, vegna þess að verk hans eru ill og sæma ekki þjónum Guðs.”
15 “Hérna geturðu séð hver verk beggja þessara engla eru. Þú verður að gera þér þau ljós og trúa engli réttvísinnar, vegna þess að leiðbeiningar hans eru góðar.”
16 “” sl
17 “” sl
18 “Þú sérð hversu gott það er að fylgja honum. Ef þú gerir það og gefur þig verkum hans á vald þá færðu að lifa í Guði og allir sem gera svo munu einnig lifa í Guði.”
SJÖUNDA SKIPUN
Að við ættum að óttast Guð, en ekki Djöfulinn.
“Óttist Guð,” sagði hann, “og haldið boðorð hans. Því ef þú heldur boðorð hans þá mun kraftur fylgja öllum verkum þínum og þau munu öll verða stórkostleg. Því með því að óttast Guð þá gerirðu alla hluti vel.”
2 “Þetta er sá ótti sem þú verður að finna fyrir til þess að frelsast. En óttastu ekki djöfulinn, því ef þú óttast Drottinn þá ertu þegar kominn með yfirráð yfir honum; vegna þess að það er enginn kraftur í honum.”
3 “Nú er það svo að ef það er enginn kraftur í honum þá ber okkur heldur alls ekki að óttast hann. En við ættum að óttast þann sem býr yfir stórkostlegum kafti, einsog alla sem hafa mátt á að óttast. En sá sem hefur engan mátt er fyrirlitinn af öllum.”
4 “Óttist verk djöfulsins, því að þau eru ill. Með því að óttast Drottinn færðu varhug á og sleppir verkum djöfulsins, og þá munt þú alfarið halda þig frá þeim.”
5 “Í þessu er því fólginn tvöfaldur ótti; ef þú vilt forðast að gjöra illt og óttast Drottinn, þá muntu ekki gera illt. En ef þú vilt gjöra gott þá verður Guðsóttinn í þér sterkur, mikill og dýrðlegur.”
6 “Óttastu því Drottinn og þú munt lifa: og allir sem óttast hann og halda boðorð hans munu eignast líf sitt með Drottni. En þeir sem halda þau ekki munu ekki eiga líf í sér.”
ÁTTUNDA SKIPUN
Að þér beri að flýja frá hinu illa, en gjöra gott.
“Ég hef sagt yður”, sagði hann, “að tvenns konar verur koma frá Drottni, og til er tvenns konar bindindi. Í því felst að þú verður að halda þig frá sumum hlutum, en ekki frá öðrum”.
2 Ég svaraði; “Lýstu fyrir mér herra, þeim hlutum sem mér ber að forðast, sem og hinum.” “Heyr” sagði hann. “Haltu þig fjarri illu og stundaðu það ekki, en haltu þig ekki fjarri því sem gott er, en ástundaðu það. Því að ef þú heldur þig fjarri því sem að gott er og iðkar það eigi, þá fremur þú synd. Þessvegna skaltu forðast alla illsku, og þá muntu þekkja alla réttvísi.”
3 Ég sagði: “Hvaða illu hlutir eru það sem mér ber að forðast?” “Heyr”, sagði hann: “Forðastu framhjáhald, drykkjuskap, uppreisnir, græðgi (í mat), pempíuhátt og óheiðarleika, stolt, svik, lygar, hræsni, að muna misgjörðir við þig, illt umtal og að draga úr því sem aðrir gera.”
4 Því að þannig verk eru afurðir spillingarinnar, þeirrar sem að þjónn Drottins verður að forðast. Því að sá sem ekki getur haldið sig frá þeim, hann getur ekki þjónað Guði.”
5 “En heyrðu nú”, sagði hann, “um það sem fylgist að með þessu; því að vissulega er til margt fleira sem þjónn Guðs verður að forðast. Einsog t.d; að fremja þjófnað, og að svindla, að bera falsvitni, eða að sýna ágirnd, mont og allt annað slíkt, það sem er af svipuðum toga.
6 Virðast þér þessir hlutir vera af hinu illa eða ekki? Vissulega eru þeir mjög slæmir fyrir þjóna Guðs. Þessvegna verður þjónn Guðs að halda sig frá því að iðka þá alla.
7 Haltu þig fjarri þeim og þannig verður þú helgaður Guði, og um þig verður skrifað ásamt þeim sem forðuðust þá fyrrum. Og þannig hef ég nú sýnt þér það sem þér ber að forðast: lærðu núna um það sem þér ber ekki að forðast.
8 “Forðastu ekki nein góðverk, heldur iðkaðu þau.” “Heyr” sagði hann, “um dyggðir þessara góðverka sem þér ber að gjöra, til þess að þú bjargist. Fyrst allra er trúin; ótti Drottins; örlæti; sátt; jafnlyndi; sannleikur; þolinmæði; skírlífi.
9 “Það finnst ekkert betra í lífi mannsins heldur en þessir hlutir; hjá þeim sem heldur þá og iðkar í lífi sínu. Hlustaðu nú á það sem fylgir með þeim.”
10 “Að veita þjónustu ekkjum; að fyrirlíta ekki hina föðurlausu og fátæku; að frelsa þjóna Guðs frá nauðum; að vera gestrisinn (því að í gestrisninni felst oft mikill ávöxtur); að vera ekki með hártoganir, heldur þögull.
11 “Að vera auðmjúkur frammi fyrir öllum mönnum; að heiðra hina öldruðu; að strita við að vera réttlátur; að virða bræðralagið; að þola mótgjörðir; að vera þolinn í þrautum; að henda ekki frá sér þeim sem hafa fallið frá trúnni, heldur snúa þeim, og gera þá glaða í bragði; að ávíta syndara; að kúga ekki skuldunauta; og allt sem er þessu líkt.
12 “Virðast þér þessir hlutir vera góðir eða ekki? Einsog ég sagði, Hvað gæti tekið þessum orðum fram? Lifðu því,” sagði hann, “útfrá þessum boðorðum, og vík ekki frá þeim. Því að ef þú heldur öll þessi boðorð, þá ertu helgaður Guði. Og þannig er eins farið um alla þá sem halda munu þessi boðorð.”
NÍUNDA SKIPUN
Að við verðum að biðja Guð daglega, án þess að efast.
Aftur sagði hann við mig; “Fjarlægðu allan efa; og efastu ekki um nokkurn skapaðan hlut þegar þú biður einhvers af Drottni; er þú segir við sjálfan þig: hvernig á ég að geta beðið nokkurs af Drottni og fengið það, þegar ég hef syndgað svona gríðarlega gegn honum?
2 Hugsaðu ekki þannig, en snúðu þér heldur til Drottins af öllu þínu hjarta og biddu hann án þess að efast, og þá muntu fá að kynnast miskunnsemi Drottins; og uððlifa að hann yfirgefur þig ekki, heldur uppfyllir óskir sálar þinnar.
3 Því að Guð er ekki einsog mennirnir, að hann muni óréttlætið sem hann hefur verið beittur; heldur fyrirgefur hann misgjörðir, og hefur samúð með sköpunarverum sínum.
4 Hreinsaðu því hjarta þitt af öllum löstum þessa heimskerfis; og fylgdu skipununum sem ég hef fengið þér frammi fyrir Guði; til þess að þú megir hljóta alla þá góðu hluti sem þú munt biðja um, og að ekkert skorti uppá það sem þú ferð frammá; aðeins ef þú biður þess af Drottni án þess að efast.
5 En þeir sem eru ekki svona gerðir munu ekki hljóta neitt af því sem þeir biðja um. Því að aðeins þeir sem eru uppfullir af trú og biðja af skörungsskap þiggja af Drottni, vegna þess að þeir biðja án nokkurs efa. En sá sem efast mun harla ólíklega verða Guði þekkur, nema ef hann iðrast.
6 Hreinsaðu því hjarta þitt af efanum, og klæddu það í trúna, og treystu Guði, til þess að þú megir fá allt það sem þú biður um. En ef svo vill til að þú biðjir um eitthvað og fáir það ekki uppí hendurnar samstundis, þá skaltu samt ekki efast bara vegna þess að þrá sálu þinnar var ekki veitt alveg á núinu.
7 “Því að það má vera að verið sé að reyna þig með því að veita þér hana ekki strax, eða vegna einhverrar syndar sem þú veist ekki af. En þreystu ekki á að biðja, því að á endanum muntu þiggja. En ef þú gefst uppá að biðja þá verður þú að áfellast sjálfan þig, en ekki Guð fyrir að hafa ekki gefið þér það sem þú þráðir.
8 Hugleiddu því þennan efa, hversu grimmur og skaðlegur hann er; og hvernig hann aðskilur marga frá trúnni af þeim sem höfðu áður verið trú- og staðfastir. Því að efasemin er dóttir djöfulsins, og hún fer mjög svívirðilega með þjóna Guðs.
9 Því skalt þú fyrirlíta hana, og þannig færðu yfirráð yfir henni í hvert sinn. Vertu öruggur og kraftmikill í trúnni; því að trúin lofar öllum hlutum og fullkomnar alla hluti. En efinn fær engan til að trúa því að hægt sé að öðlast nokkuð af því sem er þó á þeirra valdi.”
10 “Þannig sérðu”, sagði hann hversu trúin kemur ofanfrá, frá Guði, og hefur í sér mikinn kraft. En efinn er jarðneskur andi, og hann upprennur djöflinum frá og hefur ekki nokkurn kraft.
11 Haltu þig því við dyggðir trúarinnar, og forðastu efann, því að í honum er engin dyggð, og þannig verður þú Guði þekkur. Og allir verða helgaðir Guði með því að gjöra hið sama.”
TÍUNDA SKIPUN
Um sorg hjartans; og við verðum að gæta þess að syrgja ekki anda Guðs sem í okkur dvelur.
Haltu öllum leiða langt burt frá þér, því að hann er systkyni efans og reiðinnar. “Hvernig, herra”, sagði ég, “kemur það til að þau séu systkyn? Mér sýnist að þunglyndi, reiði og efi séu mjög ólík hvert öðru.”
2 Og hann svaraði: “Ertu svo skyni skroppinn að þú skilur þetta ekki? Það er þannig að sorgin/leiðinn er óþekkastur af öllum öndunum, og sá sem kemur verst fram við þjóna Guðs. Hann eyðir sálum allra manna, og kvelur hinn Heilaga Anda, en verður þó líka til þess að bjarga.”
3 “Herra,” sagði ég, “ég er mjög vitlaus og skil ekki þessa hluti. Ég fatta ekki hvernig hann getur kvalið og þó líka bjargað.” “Heyr,” sagði hann, “og öðlastu skilning. Þeir sem hafa aldrei leitað sannleikans, né spurst fyrir varðandi tign Guðs, heldur aðeins trúað, þeir ástunda hið sama og heiðingjarnir.”
4 “Og til er annar lygaspámaður sem eyðileggur hugann hjá þjónum Guðs; huga þeirra sem eru efagjarnir en ekki huga þeirra sem treysta Drottni fyllilega. Nú fara þessar efagjörnu manneskjur til hans, einsog um æðri anda sé að ræða, og spyrja hann útí hvað muni verða um þær.
5 Og þarsem þessi lygaspámaður hefur ekki í sér nokkuð af krafti hins guðdómlega Anda, þá svarar hann þeim bara útfrá þeirra eigin löngunum, og fyllir sálir þeirra af loforðunum sem þær þrá að heyra. En þessi spámaður er hégómi einn og svarar með hégóma þessu fólki sem er sjálft aðeins hégómlegt.
6 Og hann svarar öllu sem hégómlegir menn spyrja hann um bara eitthvað útí bláinn. Samt sem áður er sumt af því sem hann segir sannleikur. Því að djöfullinn fyllir hann með anda sínum, til þess að hann megi kollvarpa hinum réttlátu.
7 “Þeir sem eru staðfastir í trúnni á Drottin og íklæddir sannleikanum eru þessvegna ekki í samneyti við slíka anda, heldur víkja frá þeim. En þeir sem efast og eru oft að iðrast hins sama einsog heiðingjarnir, þeir leita til þeirra og auka þannig stórlega við synd sína, þjónandi skurðgoðum.
8 Allir sem hegða sér þannig og spyrja einhvers af slíkum við hvert tækifæri sem gefst eru að tilbiðja skurðgoð, og þeir eru heimskir og gjörsneyddir sannleikanum.
9 Því að ekki er þörf á að spyrja nokkurn anda sem frá Guði er kominn, heldur talar hann í guðdómlegum mætti allt sem máli skiptir af sjálfum sér, vegna þess að hann kemur að ofan, í krafti Drottins.
10 En þegar einhver (andi) er spurður, þá svarar hann útfrá óskum mannanna, og varðandi allskonar ástand í þessum nútímaheimi, en skilur ekki það sem tilheyrir málefnum Guðs. Því að þessir andar missa birtu sína vegna þessara gjörða, og verða spilltir og klofnir.”
11 “Það er einsog með góð vín sem eru vanrækt, þau kafna í illgresi og göddum, og deyja að lokum vegna þeirra; þannig eru menn sem trúa með hjálp slíkra anda.
12 Þeir byrja á mörgum framkvæmdum og viðskiptum, en eru án allrar skynsemi, og þegar þeir hugsa um hluti sem varða Guð, þá skilja þeir ekki neitt í neinu; en ef þeir heyra einhverntímann af slysni eitthvað sem tengist Drottni, þá er hugur þeirra bundinn þeirra eigin málum.
13 En þeir sem búa yfir ótta Drottins og leita að sannleikanum varðandi Guð, og eru með allan hugann við málefni Drottins; þeir heyra allt sem sagt er við þá og skilja það samstundis, vegna þess að ótti Drottins er í þeim.”
14 Því að þar sem andi Drottins dvelur, þar bætist líka mikill skilningur við. Þessvegna skaltu sameina þig Drottni, til þess að þú megir skilja alla hluti.
15 Lærðu nú, þú óskynsami maður! um hvernig leiðinn veldur hinum Heilaga Anda óþægindum, og um það hvernig hann bjargar. Þegar efagjarn maður tekur þátt í einhverskonar framkvæmdum, og nær ekki að klára þær vegna þess að hann efast, þá kemur þunglyndið yfir hann, og hryggir hinn Heilaga Anda og gerir hann leiðann líka.
16 Það er eins með það þegar reiðin yfirtekur einhvern mann vegna einhverra mála sem skipta hann miklu, að þá kemur sorgin inní hjarta hans og reiðin nær tangarhaldi á honum, og hann verður mjög hryggur yfir því sem hann hefur gert, og iðrast, vegna þess.
17 “Þessvegna virðist þessi sorg líka fela í sér frelsun, vegna þess að maðurinn iðrast sinna illu gjörða. En báðir hlutirnir, efinn og leiðinn, einsog áður voru nefndir, kvelja andann; efinn, vegna þess að verk hans heppnuðust ekki, og leiðinn, vegna þess að hann angraði Heilagann Anda.
18 Fjarlægðu því allt þunglyndi úr sjálfum yður, og þjáðu ekki Heilaga Andann sem dvelur í þér, til þess að hann biðli ekki til Guðs um að mega yfirgefa þig. Því að andinn sem gefinn er af Drottni til að dvelja í holdinu, hann þolir engan slíkan leiða.
19 Vertu íklæddur kátínu, því að hún nýtur vinsælda hjá Drottni, og þá munt þú fagna mjög. Því að öllum kátum mönnum gengur vel, þeir njóta hlutanna sem eru góðir en fyrirlíta þunglyndi.”
20 “En hinn sorgmæddi maður hegðar sér alltaf viðurstyggilega. Í fyrsta lagi vegna þess að hann syrgir Heilagan Anda sem manninum er gefinn til þess að hann megi vera glaður í bragði. Og í öðru lagi vegna þess að hann biður til Drottins í þunglyndi sínu og þakkar honum ekki fyrst fyrir miskunn hans forðum, og þessvegna fær hann ekki það sem hann óskar af Guði.
21 Bænir þunglynds manns hafa ekki alltaf kraftinn til þess að koma fram fyrir altari Guðs.”
Og ég sagði við hann: “Herra, hversvegna hefur bæn þunglynds manns ekki það sem til þarf til að ná upp að altarinu?” “Það er vegna þess” sagði hann, “að sorgin á sér bústað í hjarta hans.”
22 “Þegar bæn manns felur í sér leiða, þá stendur það í vegi fyrir því að hún nái hrein uppað altari Guðs. Einsog vín sem er blandað ediki hefur ekki sama sætleika og það hafði forðum, þannig verður það þegar leiðinn blandast Heilögum Anda, að bæn mannsins getur ekki verið sú sama og hún annars væri.
23 Hreinsaðu því sjálfan þig af leiða og þunglyndi, því að það er illt, og þá verðurðu Guði þekkur. Og þannig verður um alla þá sem hafa afneitað leiðanum og orðið glaðir í staðinn.”
