Rómverjabréfið; 5.12 Syndin kom inn í heiminn fyrir einn mann og dauðinn fyrir syndina, og þannig er dauðinn runninn til allra manna, af því að allir hafa syndgað.
Orðskviðir; 20.9 Hver getur sagt: “Ég hefi haldið hjarta mínu hreinu, ég er hreinn af synd”?
Nútíminn er að mínu mati skrítinn. Það er næstum sama hvað fólki dettur í hug að gagnrýna eða tjá sig um, ef einhver lætur það eftir sér að kalla tiltekna hegðun óskynsamlega eða slæma, eða jafnvel betri en eitthvað annað, þá verður sá hinn sami nokkuð örugglega sakaður um að sýna lítilsvirðingu, eða vanþekkingu. Fáir trúa því að honum geti gengið eitthvað gott til, og flestir munu örugglega bara afskrifa allt slíkt sem dómhörku, og etv fer svo að þeir eflast í því sem var gagnrýnt. Áður fyrr þótti sjálfsagt að leiðbeina og jafnvel að skipta sér af. Það þótti umhyggjuvottur.
Leviticus; 19.17 Einarðlega skalt þú ávíta náunga þinn, að þú eigi bakir þér synd hans vegna.
Rétt og rangt er ekki lengur í tísku, það er víst ekki til nein synd heldur, en bara það sem hentar einum en ekki öðrum. Það mætti kalla þetta siðferðislega afstæðishyggju. Mjög oft finnum við okkur þó knúin til þess að ráðleggja öðrum, en það borgar sig ekki, því að slíkt telst nær undantekningarlaust móðgandi og þeir sem blanda sér í mál annarra eru “versta fólk sem til er”. Vitaskuld á það viðhorf stundum rétt á sér, en alls ekki alltaf. “Dómharka” er í rauninni talin höfuðsynd á tímum stigvaxandi siðleysis.
Fyrra Kórinþubréf; 3.19 Því að speki þessa heims er heimska hjá Guði.
Á þessu er þó ein undantekning. Gagnrýndu kristna trú, kristinn lífsstíl eða ást á Jesú, og þú verður samstundis hetja fólksins. Meirihlutans þ.e.a.s. Það er í tísku hér á landi og á nágrannalöndum okkar, að hæðast að undirgefni fólks við trú sína, og gríðarlega fáir munu skamma þig fyrir slíka hæðni. Eins er líka í tísku núna að líta algerlega framhjá því sem gengnar kynslóðir þessa lands báru hvað mesta virðingu fyrir. Nútímamaðurinn vill eitthvað nýtt, hann vill sko ekki binda sitt trúss við gamlar bábiljur sem í felast kröfuhörð boð. Þessvegna er hann leitandi, en sjálfsöruggur, síviss um að vera á réttri leið. Það er þessi fullvissa sjálfsins sem veldur því að hann tekur ekki vel í að vera gagnrýndur. Hann vill ekki komast að því að þessi afstæðishyggja sé röng, og því leyfir hann sér og öðrum óhindrað að hæðast að því eina sem gæti mögulega afhjúpað villuna sem hann lifir í.
Filippíbréfið; 2.21 Allir leita þess, sem sjálfra þeirra er, en ekki þess, sem Krists Jesú er.
Virðingarleysi fyrir réttu og röngu tengist óhamingjunni sem við bæði sjáum og finnum fyrir allt í kring. Óregla og ofbeldi er ríkjandi sem aldrei fyrr. En hvaðan kemur öll þessi óreiða? Þeir sem þekkja Krist vita það, og þeir vita líka að í lögmáli hans er fólgin hin fullkomna leiðsögn. Sú þekking sem Orð hans færir, er ófáanleg annarsstaðar – samt mun alltaf verða til fólk sem afneitar því með offorsi, segjandi jafnvel að spekin komi síst af öllu þaðan. Það sem er einfalt og blasir við getur nefninlega farið framhjá þeim sem neitar að skoða þetta nánar.
Matteus; 7.12 Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra. Þetta er lögmálið og spámennirnir.
Fylgismenn Krists og þeir sem hafa sett von sína á Hans boðskap vita, að afstæðishyggjan er blekking, hinsvegar átta flestir aðrir sig ekki á þeirri afar einföldu staðreynd að vonleysið í lífinu er sprottið af einni orsök; Fólki vantar Guð inní líf sitt! En ef þú ætlar að segir þetta við einhvern sem er ósáttur við einkalíf sitt eða umhverfi núna, þá skaltu búast við því að hann ráðist harkalega að þér fyrir að benda á þessa staðreynd. Hið minnsta er ólíklegt að einhver verði þér þakklátur fyrir hjálpina. Það vill enginn heyra þetta, og líklegasta svarið sem þú færð til baka er eitthvað á þessa leið; “og þykist þú vera trúaðri en ég? hvernig dirfistu að dæma mig? ég trúi bara á minn guð á minn hátt og það kemur þér ekkert við!” Hörðustu afneitendur hlæja kannski bara að þér.
Fyrsta Jóhannesarbréf; 1.8-9 Ef vér segjum: “Vér höfum ekki synd,” þá svíkjum vér sjálfa oss og sannleikurinn er ekki í oss. Ef vér játum syndir vorar, þá er hann trúr og réttlátur, svo að hann fyrirgefur oss syndirnar og hreinsar oss af öllu ranglæti.
Það þýðir varla neitt að reyna að hjálpa þessu fólki. Það vill ekki sjá sannleikann.Það er of latt til þess að gera eitthvað annað en það sem þeim langar og þau sjá engan tilgang í því að gera eitthvað fyrir Guð eða Guði til dýrðar. Í þeirra huga snýst lífið bara um að fylgja eigin löngunum, eigin draumum, eigin vilja, eigin girndum – sama hvert það leiðir. Flestir halda að líf í heiminum leiði til hamingju ef fólk passar sig bara á að gera eingöngu það sem lætur þeim líða vel. En í raun gerist hið gagnstæða. Við sjáum það allsstaðar.
Orðskviðirnir; 19.21 Mörg eru áformin í mannshjartanu, en ráðsályktun Drottins stendur.
Mér finnst það mjög sorgleg tilhugsun, að ekkert er auðveldara heldur en að nálgast Guð og fá hjálp hans. Auk hjálpar er margt annað í boði; skilningur, friður, hugarró, skynsemi og etv gæfa sem þig óraði ekki fyrir að væri möguleg. Frelsi og fullnægja eru einnig meðal þess sem þekking á vilja Guðs færir. Hver getur óskað nokkurs betra en frelsis frá ánauð heimsins? Eða að vera ánægður og nægjusamur með það litla sem hann á? Kannski er það meiraðsegja ekki eins lítið og þú heldur….
Sálmarnir; 53.3 Guð lítur af himni niður á mennina til þess að sjá, hvort nokkur sé hygginn, nokkur sem leiti Guðs.
Jakobsbréf; 1.5 Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast.
Ég trúi því í alvörunni að flest vandamál fólks í dag stafi óbeint af því að mjög fáir gera það sem er hollt fyrir þá, hvorki andlega né líkamlega. Þeir sem segja; “Allir eru jafnir fyrir Guði” eða “Guð elskar alla jafnt” hafa algjörlega rangt fyrir sér. Hann ber vissulega kærleik til alls sem tilheyrir sköpunarverki hans, og hann vill hverjum einasta manni vel, en samt ætti það líka að vera alveg ljóst að saklaust barn er mætara í augum Drottins en t.d ofbeldismaður sem neitar að iðrast. Það er bara hægt að vinna sér inn prik hjá Almættinu með því að iðka það sem er Drottni þóknanlegt. Ekki með hugleiðslu einu sinni á dag, eða galdrasulli sem á að hafa skyndiáhrif. Nei, það er ekki svo auðvelt. Til þess að þóknast Guði þurfum við að leggja okkur fram um að þýðast boð hans, það er það sama og að breyta rétt. En þessvegna fengum við frjálsan vilja, það var til þess að allt okkar val í þeim efnum hefði einhvern tilgang, og stuðlaði annaðhvort að velgengni eða hrösun. Það er orðið algengara en tárum taki að börn fái litla vitneskju um þetta frá foreldrum sínum. Það sem áður var sjálfsagt er að verða óþekkt í dag.
Matteus; 7.21 Ekki mun hver sá, sem við mig segir: ,Herra, herra,’ ganga inn í himnaríki, heldur sá einn, er gjörir vilja föður míns, sem er á himnum.
Daníel; 4.27 Lát þér því, konungur, geðjast ráð mitt: Losa þig af syndum þínum með réttlætisverkum og af misgjörðum þínum með líknsemi við aumingja, ef vera mætti, að hamingja þín yrði við það langærri.”
Jesaja; 59.2 Það eru misgjörðir yðar, sem skilnað hafa gjört milli yðar og Guðs yðar, og syndir yðar, sem byrgt hafa auglit hans fyrir yður, svo að hann heyrir ekki.
Kannski hljómar þetta hrokafullt, einsog ég sé að segja að ég fylgi aldrei eigin löngunum, bara vilja Guðs – einsog ég hafi einhverja sérstaka vitneskju umfram aðra um það hver hann er, eða hvað sé hollt. Það er sko alls ekki málið. Ég er alveg einsog annað fólk hvað varðar baráttuna milli andans og holdsins. Engin manneskja sem fæðist í heiminum sleppur við hana, enda væri lífið lítils virði ef okkur langaði aldrei að gera neitt sem kennir okkur lexíu. En Guð hefur háleytar hugsjónir fyrir okkar hönd. Og það er ekki eins erfitt að standa undir þeim einsog margir halda. Vilji Guðs er hið góða, og aðeins hið góða, við sjáum því stundum bregða fyrir þarsem menn koma saman, en þó alltof sjaldan.
Orðskviðir; 21.2-3 Manninum þykja allir sínir vegir réttir, en Drottinn vegur hjörtun. Að iðka réttlæti og rétt er Drottni þóknanlegra en sláturfórn.
Matteusarguðspjall: 12.7-8 Ef þér hefðuð skilið, hvað felst í orðunum: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir,’ munduð þér ekki hafa sakfellt saklausa menn.
Jeremía; 9.24 Hver sá er vill hrósa sér, hrósi sér af því, að hann sé hygginn og þekki mig, að það er ég, Drottinn, sem auðsýni miskunnsemi, rétt og réttlæti á jörðinni, því að á slíku hefi ég velþóknun – segir Drottinn.
Ég veit fyrir víst að enginn eltingarleikur við heimsins glaum færir okkur þann frið og vellíðan sem það færir fólki að treysta einfaldlega Guði í staðinn. Fólk heldur bara að það sé erfiðara, því slíkur er máttur hins illa valds sem blekkir. Sá eini sem græðir á og sækist eftir mannvonsku er Hinn illi sjálfur – og öll illska í heiminum stafar af því að einhver manneskja hefur þóknast honum. Illska og góðvild eiga sér ekki bara stað í tómarúmi. Á bakvið öll verk þeirra er manneskja sem hefur tekið ákvörðun. Og það sem meira er, hið fullkomna guðlega réttlæti sem Guð skapaði mun alltaf koma fram, annaðhvort í þessu lífi eða í lokadóminum mikla {aðrir trúarhópar kalla það oft karma}. Mælikvarðinn er Drottins, og Drottins eins, að skilja.
Job; 1.7 Mælti þá Drottinn til Satans: “Hvaðan kemur þú?” Satan svaraði Drottni og sagði: “Ég hefi verið að reika um jörðina og arka fram og aftur um hana.”
Við höfum öll fallið í freistni, við höfum öll syndgað. En það er mjög misjafnt hversu móttækileg við erum fyrir því að breyta um háttalag, eða fyrir því að sætta okkur við að gerðir okkar hafi afleiðingar. Þó að ég vilji ekki gera þetta alltof flókið, þá verð ég að segja að það er ekki einsog þessar afleiðingar sjáist berum augum. Stundum koma þær ekki einu sinni fram í okkar eigin lífi, heldur löngu seinna, það er merkingin í þessu máltæki sem komið er úr biblíufræðum; syndir feðranna koma niður á börnunum. Þetta er óumflýjanleg staðreynd. Þó að forfeðurnir séu löngu búnir að yfirgefa þetta tilverusvið, þá eru afleiðingar gerða þeirra enn að koma niður á börnunum – ALLT Í ÞRIÐJA OG FJÓRÐA LIÐ!
Exodus; 20.4-6 Þú skalt engar líkneskjur gjöra þér né nokkrar myndir eftir því, sem er á himnum uppi, eður því, sem er á jörðu niðri, eður því, sem er í vötnunum undir jörðinni. Þú skalt ekki tilbiðja þær og ekki dýrka þær, því að ég, Drottinn Guð þinn, er vandlátur Guð, sem vitja misgjörða feðranna á börnunum, já í þriðja og fjórða lið, þeirra sem mig hata, en auðsýni miskunn þúsundum, þeirra sem elska mig og varðveita boðorð mín.
Hver vill hugsa til þess að eitthvað sem hann gerir núna og neitar að iðrast fyrir, jafnvel þótt hann viti eða komist að síðar að hafi verið algjörlega rangt, komi niður á afkomendunum?
Jobsbók; 17.5 Hver sem með svikum framselur vini sína að herfangi, – augu barna hans munu daprast.
Það er samt ekki heldur hægt að nota þessa “erfðasynd” fyrir afsökun. Líf okkar er ekki slæmt núna bara vegna þess að forfeður okkar gerðu eitthvað rangt. Það er kannski hluti af ástæðunni, sérstaklega ef við erum að hugleiða spurninguna; “afhverju koma slæmir hlutir fyrir gott fólk” en í meginatriðum væri það flótti að afsaka eigin ófarir með því að segja; “forfeður mínir voru svo slæmir”. Forfeðurnir þurfa að gjalda fyrir allt sitt rétt einsog við, það hjálpar okkur ekki neitt að ásaka þá, eða nota þá sem blóraböggla svo að við getum haldið áfram í eigin syndum. Eins megum við ekki líta svo á að það sé hlutverk Guðs hér og nú að grípa alltaf inní til þess að refsa hinum ranglátu. Hann hefur ákveðið að við veljum sjálf, ef hann gripi alltaf inní áður en menn brjóta boðorð þá væri fljótt útséð um hinn frjálsa vilja. Okkur ber aðeins að virða það að réttlæti Hans á sinn tíma – og enginn þekkir þann tíma annar en Guð. Það sem við þurfum að treysta á í svona hörðum og ófyrirsjáanlegum heimi er að ekkert illvirki eða óréttlæti er gleymt. Ekki góðverkin heldur.
Deuteronomy; 7.9 Fyrir því skalt þú vita, að Drottinn Guð þinn er hinn sanni Guð, hinn trúfasti Guð, er heldur sáttmálann og miskunnsemina í þúsund ættliði við þá, sem elska hann og varðveita boðorð hans.
Frábærasta fyrirheitið í þessu er, að þú getur haft áhrif á alla afkomendur þína í óteljandi ættliði, með því að leggja þig fram um að kynnast vilja Drottins og framfylgja honum í gleði, eins oft og kostur er.
Kólossusbréfið; 3.13 Umberið hver annan og fyrirgefið hver öðrum, ef einhver hefur sök á hendur öðrum. – Eins og Drottinn hefur fyrirgefið yður, svo skuluð þér og gjöra. En Guð lætur rigna yfir réttláta sem rangláta.
Við sjáum oft ekki afleiðingar gerða okkar á meðan við erum lífs. Sumar afleiðingarnar koma jafnvel ekki fram fyrr en í lokadóminum. Þetta er mjög flókið efni, en mjög nauðsynlegt þeim sem vilja skilja. Grundvallaratriði er að átta sig á því að Guð fyrirgefur öllum sem iðrast og reyna að bæta sig. Það er nú ekki meira stórmál að komast í náðina hjá Honum en það! Meðtakið þetta sem staðreynd.
Efesus; 4.22-24 Þér eigið að hætta hinni fyrri breytni og afklæðast hinum gamla manni, sem er spilltur af tælandi girndum, en endurnýjast í anda og hugsun og íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans.
Tökum tvo menn sem dæmi; Þeir svíkja báðir peninga útúr besta vini sínum á sérlega óprúttinn hátt. Báðum tveim finnst þetta léttvægt og þeir finna ekki sérstaklega fyrir því að þeim hafi verið refsað fyrir þessi svik og illgjörðir, jafnvel þó að árin líði. En alltíeinu tekur hjarta annars þeirra við sér. Hann finnur skyndilega fyrir því að allt sem hann gerði í þessu máli var rangt. Hann iðrast. Sá maður mun samstundis hljóta fyrirgefningu frá Guði. Hann er ekki lengur sami maðurinn og áður, þarsem hjarta hans hefur umbreyst. Hin réttláta refsing slíks manns er að lifa með þetta á samviskunni sína eftirstandandi lífdaga. Guð mun ekki leggja frekari píslir á hann. En það er hinn maðurinn sem er í klandri, hans gjörðir forðum munu líka hafa afleiðingar. Hann iðrast ekki og Guð fær ekki tækifæri til þess að fyrirgefa honum og frelsa hann undan myrkrinu. Á yfirborðinu virðist kannski sem hann sé betur settur en sá sem þjáist af samviskubiti, en í sporum hvors mannsins myndir þú frekar vilja vera?
Matteus; 7.13-14 Gangið inn um þrönga hliðið. Því að vítt er hliðið og vegurinn breiður, sem liggur til glötunar, og margir þeir, sem þar fara inn. Hve þröngt er það hlið og mjór sá vegur, er liggur til lífsins, og fáir þeir, sem finna hann.
Drottnari þessa heims {myrkrahöfðinginn} gerir allt sem í hans valdi stendur – og vald hans er mjög mikið – til þess að halda okkur í spillingu og syndum, hann er sá eini sem græðir eitthvað á því að við vitum ekki sannleikann. Það eina sem við eigum von í er að vald Drottins er miklu, miklu meira. Og hinn algóði og réttláti Skapari þráir að við fáum að vita sannleikann, til þess að geta breytt rétt.
Rómverjabréfið; 7.18-23 Ég veit, að ekki býr neitt gott í mér, það er, í holdi mínu. Að vilja veitist mér auðvelt, en ekki að framkvæma hið góða. Hið góða, sem ég vil, gjöri ég ekki, en hið vonda, sem ég vil ekki, það gjöri ég. En ef ég gjöri það, sem ég vil ekki, þá er það ekki lengur ég sjálfur, sem framkvæmi það, heldur syndin, sem í mér býr. Þannig reynist mér það þá regla fyrir mig, sem vil gjöra hið góða, að hið illa er mér tamast. Innra með mér hef ég mætur á lögmáli Guðs, en ég sé annað lögmál í limum mínum, sem berst á móti lögmáli hugar míns og hertekur mig undir lögmál syndarinnar í limum mínum.
Allt í kringum okkur eru ákveðin lögmál í gangi. En þau eru ekki áþreifanleg. Við sjáum þau bara ef við vitum af þeim. Auðskiljanlegt dæmi um það er þyngdarlögmálið. Við vitum að ef við missum eitthvað úr höndunum þá dettur það í gólfið. Þetta lögmál er allsráðandi í umhverfi okkar, ásamt svokölluðum “náttúrulögmálum”. Það sem allir þurfa að skilja er að það eru mun fleiri lögmál til heldur en þau sem vísindamönnum hefur hingað til tekist að mæla. Eitt óviðurkennt lögmál sem vissulega er til, mætti tímabundið kalla; lögmálið um rétt og rangt, eða bara “lögmálið um auga fyrir auga og tönn fyrir tönn”. Þetta lögmál er nákvæmlega sambærilegt við þyngdarlögmálið, nema að það tilheyrir allt öðru sviði. þetta lögmál fer í gang í hvert sinn sem manneskja velur að breyta rétt eða rangt.
Efesus; 4.32 Verið góðviljaðir hver við annan, miskunnsamir, fúsir til að fyrirgefa hver öðrum, eins og Guð hefur í Kristi fyrirgefið yður.
Allt val, sama hve smávægilegt hefur afleiðingar fyrir okkur sjálf, umhverfið og aðra. Það er jafnmikið lögmál Guðs einsog þyngdarlögmálið. Enginn lætur sér koma til hugar að það þurfi Guð til þess að láta hluti falla til jarðar í hvert einasta sinn sem einhver missir eitthvað eða hoppar, hahaha, nei svona algilt lögmál er sjálfvirkt og forritað inní allt okkar líf. Sama gildir um lögmál réttrar og rangrar hegðunar. Umbun fyrir góðverk og refsing fyrir illvirki eru forrituð inní lífið á nákvæmlega sama hátt. Það á sér alltaf stað í hvert sinn sem við veljum eitthvað og framkvæmum, skráir niður jafnt stórar ákvarðanir sem smáar, en í grundvallaratriðum er það mun flóknara og merkilegra lögmál á allan hátt. Þeir sem vita af því vita líka að Guð lætur enga slæma hluti gerast, og ekki góða heldur. Það er mjög mikið frelsi að losna undan þeim ótta að halda að hinn algóði skapari sé á höttunum eftir að refsa fólki. Afhverju lætur Guð þetta gerast? spyr fólk oft þegar eitthvað “ósanngjarnt” eða illt kemur fyrir. Það er bæði dónaskapur og heimska. En það vill enginn viðurkenna að menn bera þarna ábyrgð. Þangað til við iðrumst þá höldum við annaðhvort að ekkert hafi afleiðingar, eða að okkur verði refsað svo hryllilega að best sé að spá bara ekki í þessu og trúa ekki á Guð.
Jobsbók; 28.28 “Sjá, að óttast Drottin – það er speki, og að forðast illt – það er viska.”
Jakobsbréf; 2.13 Því að dómurinn verður miskunnarlaus þeim, sem ekki auðsýndi miskunn, en miskunnsemin gengur sigri hrósandi að dómi.
Ég er ekki að dæma neina sérstaka hegðun. Við höfum öll galla og verðum fyrir freistingum sem erfitt er að yfirstíga. En bara það að segja frá svona augljósum hlut verður alltaf þyrnir í augum einhverra. Þeir sem finna það á eigin skinni að þetta sé sannleikurinn verða etv fyrstir til að gagnrýna mig, með því að segja að ég sé að fordæma ákveðna hegðun sem er bönnuð einhversstaðar, einsog í biblíunni, kóraninum, baghavad gita osfrv. Það er alls ekki rétt. Sumt er bara rant, en annað rétt. Miskunnsemi færir alltaf gæfu, en reiðin orkar á okkur til ills. Það er staðreynd. Við vitum öll innst inni hvað er rétt og hvað er rangt. Það er aldrei rétt að taka lífið af einhverjum, bara svo ég minnist á léttasta dæmið. Það er heldur aldrei rétt að hefna sín, og aldrei rétt að hugsa bara um að græða eða að fullnægja endalaust girndum holdsins. Þetta eru grundvallaratriði sem allir vita.
Galatabréfið; 6.8 Sá sem sáir í hold sjálfs sín, mun af holdinu uppskera glötun, en sá sem sáir í andann, mun af andanum uppskera eilíft líf.
Staðreyndin er að til þess að lifa góðu lífi þá þarf fólk að gera eitthvað fyrir Guð. Það þarf að gefa eitthvað uppá bátinn eða frá sér, til þess að þiggja blessun Guðs.Allt sem það gefur frá sér er bara fyrirfram tap hvort eð er, einsog rangar ákvarðanir sem hefðu leitt til spillingar, og allskonar girndir sem hefðu leitt til syndar. Fólk þarf að kynna sér vilja Guðs og laga lífsstíl sinn að honum, ekki öfugt. Auk þess, þá er miskunn Drottins alltaf næst þeim sem þurfa mest á henni að halda. Sá fær er biður, og allt það.
Fyrsta Jóhannesarbréf; 3.22 Og hvað sem vér biðjum um fáum vér hjá honum, af því að vér höldum boðorð hans og gjörum það, sem honum er þóknanlegt.
Það sem gefur fólki í rauninni mest er einfaldlega að neita sér um tiltekna hluti, t.d það sem brýtur gegn öðru fólki á einhvern hátt, og taka svo eftir því síðarmeir að það var miklu betra að breyta rétt heldur en ef það hefði haldið áfram að eltast við girndina, hver svosem sú girnd kann að hafa verið. Þetta snýst ekki bara um að fylgja Biblíunni, eða hafa rétta kynhneygð eða neita sér um sem allra mest af veraldlegum gæðum. Alls ekki. Og það er heldur ekki erfitt einsog sumir halda, að fylgja reglum sem settar eru fram okkur til sáluhjálpar, ó nei, það er hreint út sagt það léttasta í heimi! Þetta snýst bara um að elska Drottinn af öllum mætti, og í framhaldi af því, að elska náunga sinn einsog sjálfan sig. Allt lögmálið er uppfyllt með þessu eina boðorði.
Titus; 2.11-13 Því að náð Guðs hefur opinberast til sáluhjálpar öllum mönnum. Hún kennir oss að afneita óguðleik og veraldlegum girndum og lifa hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum, í eftirvæntingu vorrar sælu vonar, að hinn mikli Guð og frelsari vor Jesús Kristur opinberist í dýrð sinni.
Fólk verður samt að muna eftir því að dæma sjálft sig alls ekki of hart. Ef þú hefur framið einhverja stóra synd og iðrast þess mjög, þá mun Guð ekki dæma þig eins hart og þú sjálfur. Miskunn hans er óendanleg við þá sem þurfa á henni að halda, hann fer ekki að minna þig á syndina síðar, eða nota hana gegn þér síðar. Það er ekkert mannlegt við atferli Guðs og fyrirgefning hans er traust.
Sálmur 103: 10-14 Hann hefir eigi breytt við oss eftir syndum vorum og eigi goldið oss eftir misgjörðum vorum, heldur svo hár sem himinninn er yfir jörðunni, svo voldug er miskunn hans við þá er óttast hann. Svo langt sem austrið er frá vestrinu, svo langt hefir hann fjarlægt afbrot vor frá oss. Eins og faðir sýnir miskunn börnum sínum, eins hefir Drottinn sýnt miskunn þeim er óttast hann. Því að hann þekkir eðli vort, minnist þess að vér erum mold.
Sálmur 145: 17-20 Drottinn er réttlátur á öllum sínum vegum og miskunnsamur í öllum sínum verkum. Drottinn er nálægur öllum sem ákalla hann, öllum sem ákalla hann í einlægni. Hann uppfyllir ósk þeirra er óttast hann, og hróp þeirra heyrir hann og hjálpar þeim. Drottinn varðveitir alla þá er elska hann, en útrýmir öllum níðingum.
VIÐBÆTIR:
FORMÁLI
Jeremía; 9.24
Hver sá er vill hrósa sér, hrósi sér af því, að hann sé hygginn og þekki mig, að það er ég, Drottinn, sem auðsýni miskunnsemi, rétt og réttlæti á jörðinni, því að á slíku hefi ég velþóknun – segir Drottinn.
Jóshúabók; 1.7-8
Ver þú aðeins hughraustur og harla öruggur að gæta þess að breyta eftir öllu lögmálinu, því er Móse þjónn minn fyrir þig lagði. Vík eigi frá því, hvorki til hægri né vinstri, til þess að þér lánist vel allt, sem þú tekur þér fyrir hendur. Eigi skal lögmálsbók þessi víkja úr munni þínum, heldur skalt þú hugleiða hana um daga og nætur, til þess að þú gætir þess að gjöra allt það, sem í henni er skrifað, því að þá munt þú gæfu hljóta á vegum þínum og breyta viturlega.
Deuteronomy; 6.5-7
Þú skalt elska Drottin Guð þinn af öllu hjarta þínu og af allri sálu þinni og af öllum mætti þínum. Þessi orð, sem ég legg fyrir þig í dag, skulu vera þér hugföst. Þú skalt brýna þau fyrir börnum þínum og tala um þau, þegar þú ert heima og þegar þú ert á ferðalagi, þegar þú leggst til hvíldar og þegar þú fer á fætur.
Fyrra Þessalóníkubréfið; 5.15
Gætið þess, að enginn gjaldi neinum illt með illu, en keppið ávallt eftir hinu góða, bæði hver við annan og við alla aðra.
Sakaría; 7.8-10
Svo segir Drottinn allsherjar:
Dæmið rétta dóma og auðsýnið hver öðrum kærleika og miskunnsemi. Veitið ekki ágang ekkjum og munaðarleysingjum, útlendingum né fátækum mönnum, og enginn yðar hugsi öðrum illt í hjarta sínu.
Leviticus; 19.18
Eigi skalt þú hefnisamur vera né langrækinn við samlanda þína, en þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig. Ég er Drottinn.
RÉTTLÆTISLÖGMÁLIÐ
Matteus; 7.12
Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra. Þetta er lögmálið og spámennirnir.
Jeremía; 31.29-30
Á þeim dögum munu menn eigi framar segja: “Feðurnir átu súr vínber og tennur barnanna urðu sljóar!” Heldur mun hver deyja fyrir eigin misgjörð. Hver sá maður, er etur súr vínber, hans tennur munu sljóar verða.
Óbadía; 1.15
Eins og þú hefir öðrum gjört, eins skal þér gjört verða; gjörðir þínar skulu þér í koll koma.
Habbakuk; 2.8
Því að eins og þú hefir rænt margar þjóðir, svo munu nú allar hinar þjóðirnar ræna þig fyrir manndrápin og fyrir ofríkið, sem landið hefir beitt verið, borgin og allir íbúar hennar.
Síðara Tímóteusarbréf; 4.14
Alexander koparsmiður gjörði mér margt illt. Drottinn mun gjalda honum eftir verkum hans.
Hebreabréfið; 2.2-3
Því að hafi orðið af englum talað reynst stöðugt og hvert afbrot og óhlýðni hlotið réttlátt endurgjald, hvernig fáum vér þá undan komist, ef vér vanrækjum slíkt hjálpræði sem Drottinn flutti fyrst og var staðfest fyrir oss af þeim, er heyrðu?
Deuteronomy; 6.17-18a
Varðveitið kostgæfilega skipanir Drottins Guðs yðar og fyrirmæli hans og lög, þau er hann hefir fyrir þig lagt.
Þú skalt gjöra það, sem rétt er og gott í augum Drottins, svo að þér vegni vel.
Jesaja; 58.9b-10
Ef þú hættir allri undirokun, hæðnisbendingum og illmælum, ef þú réttir hinum hungraða brauð þitt og seður þann, sem bágt á, þá mun ljós þitt renna upp í myrkrinu og niðdimman í kringum þig verða sem hábjartur dagur.
Exodus; 23.25
Þér skuluð dýrka Drottin, Guð yðar, og hann mun blessa brauð þitt og vatn, og ég skal bægja sóttum burt frá þér.
Habbakuk; 2.10
Þú tókst upp það ráð, sem varð húsi þínu til smánar, að afmá margar þjóðir, og bakaðir sjálfum þér sekt.
Habbakuk; 2.15-16
Vei þeim, sem gefur vinum sínum að drekka úr skál heiftar sinnar og gjörir þá jafnvel drukkna til þess að sjá blygðan þeirra.
Þú hefir mettað þig á smán, en ekki á heiðri. Drekk þú nú einnig og reika! Bikarinn í hægri hendi Drottins kemur nú til þín og vansi ofan á vegsemd þína.
Rómverjabréfið; 2.6
Hann mun gjalda sérhverjum eftir verkum hans.
Galatabréfið; 6.7
Villist ekki! Guð lætur ekki að sér hæða. Það sem maður sáir, það mun hann og uppskera.
Rómverjabréfið; 2.1
Fyrir því hefur þú, maður, sem dæmir, hver sem þú ert, enga afsökun. Um leið og þú dæmir annan, dæmir þú sjálfan þig, því að þú, sem dæmir, fremur hið sama.
Matteus; 7.1-2
Dæmið ekki, svo að þér verðið ekki dæmdir. Því að með þeim dómi, sem þér dæmið, munuð þér dæmdir, og með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða.
Rómverjabréfið; 2.10
En vegsemd, heiður og frið hlýtur sérhver sá er gjörir hið góða, Gyðingurinn fyrst, en einnig hinn gríski.
Galatabréfið; 6.8
Sá sem sáir í hold sjálfs sín, mun af holdinu uppskera glötun, en sá sem sáir í andann, mun af andanum uppskera eilíft líf.
Jakobsbréf; 2.13
Því að dómurinn verður miskunnarlaus þeim, sem ekki auðsýndi miskunn, en miskunnsemin gengur sigri hrósandi að dómi.
Jakobsbréf; 3.16
Því hvar sem ofsi og eigingirni er, þar er óstjórn og hvers kyns böl.
Kólossusbréfið; 3.25
Sá, sem rangt gjörir, skal fá það endurgoldið, sem hann gjörði rangt, og þar er ekki manngreinarálit.
Fyrra Kórinþubréf; 3.8
Sá, sem gróðursetur, og sá, sem vökvar, eru eitt. En sérhver mun fá laun eftir sínu erfiði.
Síðara Þessalóníkubréf; 1.6
Guð er réttlátur, hann endurgeldur þeim þrengingu, sem að yður þrengja.
Deuteronomy; 7.9
Fyrir því skalt þú vita, að Drottinn Guð þinn er hinn sanni Guð, hinn trúfasti Guð, er heldur sáttmálann og miskunnsemina í þúsund ættliði við þá, sem elska hann og varðveita boðorð hans.
Numeri; 15.28
Svo sannarlega sem ég lifi – segir Drottinn -, eins og þér hafið talað í mín eyru, svo mun ég við yður gjöra.
Dómarabókin; 1.7
Þá mælti Adóní Besek: “Sjötíu konungar, sem höggnir voru af þumalfingur og stórutær, urðu að tína upp mola undir borði mínu. Eins og ég hefi gjört, svo geldur Guð mér.”
Jesaja; 13.11
Ég vil hegna jarðríki fyrir illsku þess og hinum óguðlegu fyrir misgjörðir þeirra, ég vil niðurkefja ofdramb hinna ríkilátu og lægja hroka ofbeldismannanna.
Jeremía; 10.21
Já, óskynsamir voru hirðarnir og Drottins leituðu þeir ekki. Fyrir því lánaðist þeim ekkert, og allri hjörð þeirra var tvístrað.
Fyrri Króníkubók; 10.13-14
Þannig lét Sál líf sitt sakir ótrúmennsku sinnar við Drottin, sakir þess að hann eigi varðveitti boð Drottins, og einnig sakir þess, að hann hafði gengið til frétta við vofu, en við Drottin hafði hann eigi gengið til frétta. Hann lét hann þess vegna deyja, en konungdóminn hverfa undir Davíð Ísaíson.
Deuteronomy; 15.4-6
Reyndar mun enginn fátækur hjá þér vera, því að Drottinn mun blessa þig ríkulega í landi því, sem Drottinn Guð þinn gefur þér sem arf til eignar, ef þú aðeins hlýðir kostgæfilega raustu Drottins Guðs þíns með því að gæta þess að halda allar þessar skipanir, sem ég legg fyrir þig í dag. Því að Drottinn Guð þinn hefir blessað þig, eins og hann hefir heitið þér, svo að þú munt lána mörgum þjóðum, en sjálfur eigi þurfa að taka lán, og þú munt drottna yfir mörgum þjóðum, en þær munu eigi drottna yfir þér.
Deuteronomy; 25.15
Þú skalt hafa nákvæma og rétta vog, þú skalt hafa nákvæma og rétta efu, til þess að þú lifir lengi í landinu, sem Drottinn Guð þinn gefur þér.
Síðara Kórinþubréf; 5.10
Því að öllum oss ber að birtast fyrir dómstóli Krists, til þess að sérhver fái það endurgoldið, sem hann hefur aðhafst í líkamanum, hvort sem það er gott eða illt.
Jesaja; 57.1-2
Hinir réttlátu verða burt numdir frá ógæfunni, þeir ganga inn til friðar. Þeir, sem ganga beina braut, munu hvíla í legurúmum sínum.
Jesaja; 58 .5-9
Mun slíkt vera sú fasta, er mér líkar, sá dagur, er menn þjá sig? Að hengja niður höfuðið sem sef og breiða undir sig sekk og ösku, kallar þú slíkt föstu og dag velþóknunar fyrir Drottni?
Nei, sú fasta, sem mér líkar, er að leysa fjötra rangsleitninnar, láta rakna bönd oksins, gefa frjálsa hina hrjáðu og sundurbrjóta sérhvert ok, það er, að þú miðlir hinum hungruðu af brauði þínu, hýsir bágstadda, hælislausa menn, og ef þú sér klæðlausan mann, að þú þá klæðir hann og firrist eigi þann, sem er hold þitt og blóð.
Þá skal ljós þitt bruna fram sem morgunroði og sár þitt gróa bráðlega, þá mun réttlæti þitt fara fyrir þér, dýrð Drottins fylgja á eftir þér.
Þá munt þú kalla á Drottin, og hann mun svara, þú munt hrópa á hjálp og hann segja: “Hér er ég!”
Jesaja; 59.2
Það eru misgjörðir yðar, sem skilnað hafa gjört milli yðar og Guðs yðar, og syndir yðar, sem byrgt hafa auglit hans fyrir yður, svo að hann heyrir ekki.
Efesus; 6.7-9
Veitið þjónustu yðar af fúsu geði, eins og Drottinn ætti í hlut og ekki menn. Þér vitið og sjálfir, að sérhver mun fá aftur af Drottni það góða, sem hann gjörir, hvort sem hann er þræll eða frjáls maður.
Og þér, sem eigið þræla, breytið eins við þá. Hættið að ógna þeim. Þér vitið, að þeir eiga í himnunum sama Drottin og þér og hjá honum er ekkert manngreinarálit.
Jobsbók; 17.5
Hver sem með svikum framselur vini sína að herfangi, – augu barna hans munu daprast.
Jobsbók; 27.13-17
Þetta er hlutskipti óguðlegs manns hjá Guði, arfleifð ofbeldismanns, sú er hann fær frá hinum Almáttka: Eignist hann mörg börn, þá er það handa sverðinu, og afkvæmi hans mettast eigi af brauði.
Deuteronomy; 15.7-11
Ef með þér er fátækur maður, einhver af bræðrum þínum, í einhverri af borgum þínum í landi þínu, því er Drottinn Guð þinn gefur þér, þá skalt þú ekki herða hjarta þitt og eigi afturlykja hendi þinni fyrir fátækum bróður þínum,
heldur skalt þú upp ljúka hendi þinni fyrir honum og lána honum fúslega það, er nægi til að bæta úr skorti hans. Gæt þín, að eigi komi sú ódrengskaparhugsun upp í hjarta þínu: “Sjöunda árið, umlíðunarárið, er fyrir hendi!” og að þú lítir eigi fátækan bróður þinn óblíðu auga og gefir honum ekkert, svo að hann hrópi til Drottins yfir þér, og það verði þér til syndar. Miklu fremur skalt þú gefa honum og eigi gjöra það með illu geði, því að fyrir það mun Drottinn Guð þinn blessa þig í öllu verki þínu og í öllu, sem þú tekur þér fyrir hendur, því að aldrei mun fátækra vant verða í landinu. Fyrir því býð ég þér og segi: Þú skalt fúslega upp ljúka hendi þinni fyrir bróður þínum, fyrir þurfamanninum og hinum fátæka í landi þínu.
Jobsbók; 34.10b-12
Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti. Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.
Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.
Jobsbók; 42.10
Og Drottinn sneri við högum Jobs, þá er hann bað fyrir vinum sínum; og hann gaf Job allt sem hann hafði átt, tvöfalt aftur.
Jóhannesarguðspjall; 5.14
Nokkru síðar hitti Jesús hann í helgidóminum og sagði við hann: “Nú ert þú orðinn heill. Syndga ekki framar, svo að eigi hendi þig annað verra.”
Dómarabókin; 9.56-57
Þannig galt Guð illsku Abímeleks, þá er hann hafði í frammi haft við föður sinn, er hann drap sjötíu bræður sína. Og Guð lét alla illsku Síkembúa koma þeim í koll. Rættist þannig á þeim formæling Jótams Jerúbbaalssonar.
Orðskviðirnir; 29.1
Sá sem oftlega hefir ávítaður verið, en þverskallast þó, mun skyndilega knosaður verða, og engin lækning fást.
Orðskviðirnir; 19.16-17
Sá sem varðveitir boðorðið, varðveitir líf sitt, en sá deyr, sem ekki hefir gát á vegum sínum.
Sá lánar Drottni, er líknar fátækum, og hann mun launa honum góðverk hans.
Jesaja; 33.1
Vei þér, sem eyðir, og hefir þó sjálfur eigi fyrir eyðingu orðið, sem rænir, og hefir þó eigi rændur verið! Þegar þú hefir lokið eyðingunni, skalt þú fyrir eyðingu verða, þegar þú ert hættur að ræna, skalt þú rændur verða.
SPEKI
Orðskviðirnir; 29.7
Réttlátur maður kynnir sér málefni hinna lítilmótlegu, en óguðlegur maður hirðir ekkert um að kynna sér það.
Orðskviðirnir; 30.32
Hafir þú heimskast til að upphefja sjálfan þig, eða hafir þú gjört það af ásettu ráði, þá legg höndina á munninn!
Annað Jóhannesarbréf; 1.5b-6
Vér skulum elska hver annan. Og í þessu birtist elskan, að vér lifum eftir boðorðum hans. Þetta er boðorðið, eins og þér heyrðuð það frá upphafi, til þess að þér skylduð lifa í því.
Síðara Tímóteusarbréf; 3.12-13
Já, allir, sem lifa vilja guðrækilega í samfélagi við Krist Jesú, munu ofsóttir verða. En vondir menn og svikarar munu magnast í vonskunni, villandi aðra og villuráfandi sjálfir.
Síðara Kórinþubréf; 4.4
Því guð þessarar aldar hefur blindað huga hinna vantrúuðu, til þess að þeir sjái ekki ljósið frá fagnaðarerindinu um dýrð Krists, hans, sem er ímynd Guðs.
Síðara Tímóteusarbréf; 1.13-14
Haf þér til fyrirmyndar heilnæmu orðin, sem þú heyrðir mig flytja. Stattu stöðugur í þeirri trú og þeim kærleika, sem veitist í Kristi Jesú. Varðveittu hið góða, sem þér er trúað fyrir, með hjálp heilags anda, sem í oss býr.
Síðara Tímóteusarbréf; 2.16-17a
Forðast þú hinar vanheilögu hégómaræður, því að þeim, er leggja stund á þær, skilar lengra áfram í guðleysi, og lærdómur þeirra etur um sig eins og helbruni.
Jesaja; 57.15b-16
Ég bý á háum og helgum stað, en einnig hjá þeim, sem hafa sundurkraminn og auðmjúkan anda, til þess að lífga anda hinna lítillátu og til þess að lífga hjörtu hinna sundurkrömdu.
Því að ég þreyti ekki deilur eilíflega og reiðist ekki ævinlega, ella mundi andi mannsins vanmegnast fyrir mér og sálirnar, sem ég hefi skapað.
