Lygi #1
“Ef þú lifir siðferðislegu lífi, neitar þér um nautnir og fylgir áskipuðum helgisiðum og gefur okkur tíund, þá muntu kannski eiga séns á náð Guðs.”
~~~
Kæri lesandi
Manstu eftir atriðinu í endann á myndinni Galdrakarlinn í Oz, þegar Toto dregur tjaldið frá? Hljóðkerfið emjar; “Taktu ekki eftir manninum á bakvið tjaldið. HINN STÓRKOSTLEGI OG VALDAMIKLI OZ HEFUR TALAÐ!”
Og það stendur lítill maður á bakvið stjórntækin, og hann talar í míkrófón.
Þetta minnir nú hálfpartinn á ákveðnar trúarstofnanir, ekki satt? Lágvaxnir, litlir, óöruggir menn eru í felum á bakvið nöfn og titla, sendandi hvern sem er í Mission Impossible á meðan þeir sjálfir veltast um í leynilegum syndum. Predikarinn stendur frammi fyrir þúsundum og veifar fingrinum. Enginn veit að hann var með fatafellu uppá hótelherberginu sínu í gærkvöldi.
Einhver segir við þig; “Hérna, fylgdu þessum reglum og vertu besta manneskjan sem þú getur verið, og þá áttu kannski séns á að lenda í náðinni hjá Guði einhvern daginn.” Svo draga þeir þig áfram og ná þér undir áhrifavald sitt.
Það er engin furða að fólk sé orðið kaldhæðið.
Það er svosum ekkert slys að helstu óvinir Jesúsar fyrir 2000 árum voru nákvæmlega þessir sömu sjálfumglöðu hræsnarar. Þegar Jesú mætti á svæðið, þá urðu þeir dauðhræddir um að missa sín þægilegu störf og hlutskipti sitt í stjórnmálaklíkum. Á endanum myrtu þeir hann fyrir að fletta ofan af bransanum þeirra.
Sönn andleg iðkun hafði verið grafin í risa hrúgu af reglugerðum, og hið opinbera trúarkerfi notaði reglufestuna til að auka áhrif sín. Allt til þess að ná valdi yfir fólki, fá heiðurssess á dýrum veitingastöðum og til að draga sér fé í vasann.
Þeir létu alla halda að það væri óendanlegt maraþon að þóknast Guði.
Nú, hann Jesús dró upp allt aðra mynd. Hann sagði þessa sögu;
Tveir menn fóru uppí musterið til að biðja, annar var heilagur og hinn var skattheimtumaður.
Heilagi maðurinn stóð upp og bað; “Drottinn, ég þakka þér fyrir að ég er ekki einsog aðrir menn, þeir sem eru fjárkúgarar, óréttlátir, hórlífismenn eða jafnvel einsog þessi vibbalegi skattheimtumaður. Ég fasta sko tvisvar í viku og ég gef tíund einsog ég get.”
En skattheimtumaðurinn stór fjarskalega langt í burtu og gat ekki einu sinni lyft augum sínum til himnanna, heldur barði sér á brjóst og sagði; “Drottinn, vertu mér syndugum manni miskunnsamur!”
Jesús útskýrði; “Ég segi yður að þessi skattheimtumaður fór heim með fyrirgefningu, miklu frekar en sá heilagi; því að hver sem lofsamar sjálfan sig mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sig verður lofaður.”
Varist hina helgu menn sem hengja hrúgu af reglum um hálsinn ykkar.
Auðmjúki skattheimtumaðurinn hitti naglann á höfuðið. Hann var að gera það eina sem þú og ég þurfum að gera til að hljóta náð Guðs. Hann bað í auðmýkt.
Takk fyrir lesturinn!
Perry Marshall
Lygi #2
“Guð er stór og órannsakanlegur, og hann vill að þú berjist í bökkum og lifir við sektarkennd.”
Kæri lesandi.
Fyrir 2000 árum þorði fólkið ekki einu sinni að segja orðið “Guð”. Guð var fjarlægur, kuldalegur, hræðilegur.
En Jesús hafði sín eigin orð yfir Guð, og hann notaði þau frjálslega.
Þau voru umdeild, jafnvel hneykslanleg.
Hans orð yfir Guð;
“Pabbi” og “Yðar himneski faðir”
Og þegar hin Trúarlega Gestapólögga fordæmdi hann fyrir að hanga með ribböldum og vandræðakvensum, þá sagði hann þeim bara enn hneykslanlegri sögu;
Það var eitt sinn maður sem átti tvo syni. Yngri sonurinn sagði við föður sinn; “Faðir, ég vildi að þér væruð dauður. Hversvegna látum við ekki einsog svo sé, og þú lætur mig hafa arfinn sem mér ber.” Faðirinn lét undan og skipti arfinum milli bræðranna.
Nokkrum dögum seinna pakkaði vanþakkláti sonurinn niður í töskur og fór til fjarlægs lands. Hann sóaði arfi sínum í vín, konur og söng. Og þegar hann hafði eytt öllu kom mikil hungursneyð í landið og hann varð mjög svangur.
Þessvegna fékk hann sér vinnu við að fóðra svín. Gyðingum þótti það mjög viðbjóðsleg tilhugsun að vera innanum svín.
Ungi maðurinn hefði með gleði etið fóðrið sem svínin borðuðu; en enginn gaf honum neitt.
En þegar hann fór að nota skynsemina þá sagði hann við sjálfan sig; “Hversu margir af leiguliðum föður míns eiga nóg brauð til að deila með öðrum, en hér er ég að svelta!”
Hann sneri aftur heim til föðurs síns. En þegar hann var enn langt í burtu þá sá faðir hans til hans og fylltist meðaumkun, og hann hljóp á móti honum og faðmaði hann og kyssti.
Sonurinn sagði; “Faðir, ég hef syndgað gegn himnunum og frammi fyrir þér; ég er ekki lengur verðugur að kallast þinn sonur.”
En faðirinn sagði við þjóna sína; “Farið og sækið flottasta kirtilinn og klæðið hann í, setjið hring á hönd hans og skó á fætur hans; og takið feitasta kálfinn og slátrið honum, og vér skulum eta og halda veislu; því að sonur minn var látinn en lifir nú að nýju; hann var týndur, en er nú fundinn.”
Jesú klikkir út með þessu; “Ég segi yður, það verður meiri gleði á himnum yfir einum syndara sem snýr aftur, heldur en yfir 99 manneskjum sem eru þegar góðar.”
Faðirinn í sögunni um Týnda Soninn var ekkert að hugsa um sóma sinn. Hann var ekki að spá í hvað væri “sanngjarnt”. Þegar sonur hans vildi fara sínar eigin leiðir, þá leyfði hann honum að fara. En hann var allan tímann að horfða útum gluggann, að vona að sonurinn myndi snúa aftur.
Þetta er sú mynd sem Jesú býr til af Guði – nákvæmlega einsog faðirinn í sögunni. Elskandi. Fús til að fyrirgefa. Auðveldur að nálgast. Og þetta var róttækt.
Í raun var hans fyrsta opinbera ræða mjög hneykslanleg, því að hann var að tala við strákana “í hverfinu”. Lúkas segir söguna af því í kafla 4, svona;
Honum var rétt bókrolla með Jesajabók. Hann rúllaði henni sundur og fann staðinn þar sem er skrifað;
“Máttur Drottins er yfir mér,
því að hann hefur smurt mig
til að predika gleðiboðskapinn hinum fátæku.
Hann hefur sent mig til að boða föngunum frelsi
og til að endurheimta sjón hins blinda,
til að frelsa hina kúguðu,
til yfirlýsinga um velþóknunarár Drottins.”
Svo braut hann bókrolluna saman, skilaði henni aftur til umsjónarmannsins og settist niður. Augu allra í samkunduhúsinu einblýndu á hann, og hann sagði við þau, “Í dag er þessi ritning að rætast í yðar áheyrn.”
Þetta er ekki einhver gæi sem var hræddur við að rugga bátnum.
Á morgun ræðst ég á lygi #3:
“Þú ert ekki nógu klár, né góður, til að hugsa fyrir sjálfan þig. Við munum sjá um það fyrir þig.”
Virðingarfyllst
Perry Marshall
LYGI #3
“Þú ert ekki nógu klár, né góður, til að hugsa fyrir sjálfan þig. Við munum sjá um það fyrir þig.”
Kæri lesandi.
Vissir þú hver mikilvægasta uppfinningin í heimssögunni var?
Það var ekki tölvan. Og það var sko alls ekki ljósaperan eða síminn.(og jafnvel ekki heldur hin rafræna kosningavél)
Það var sko prentvélin.
Árið 1445 fann Jóhannes Gutenberg upp heimsins fyrstu færanlegu prentvélina. Hann vissi ekki af því, en hann var að leysa úr læðingi byltingu sem heldur áfram til dagsins í dag. Jafnvel hið mikilfenglega Internet 21.aldarinnar er aðeins framlenging á fyrstu byltingarkenndu maskínu Gutenbergs.
Fyrsta bókin sem hann prentaði var Biblían. Og það athæfi var umdeilt, líka af því að Lúther þýddi hana á þýsku, tungumál fólksins, í stað latínu, tungumáls trúarelítunnar.
Skyndilega, þá gat venjulegt fólk haft efni á að kaupa sér eintak, þau gátu lesið hana sjálf í stað þess að láta einhvern hentistefnu-gæja túlka hana ofaní sig. Þarmeð var feluleikurinn búinn, eintökin dreifðust útum alla Evrópu.
Þegar fólk byrjaði að lesa hana, þá varð það skelkað yfir því sem það sá, vegna þess að á milli spjalda þessarar bóka var stórmerkileg saga sem átti lítið skylt við pólitíkina og leikina sem þau vissu að var að ske í ákveðnum afkimum kirkjunnar.
Luther skrifaði lista með 95 ásökunum gegn kirkjunni – prestar tóku við mútum og gáfu út aflátsbréf, þetta var stofnun sem gaf sig út fyrir að vera milligöngumaður milli manna og Guðs.
Hann hélt því fram að Guð þyrfti ekki milligöngumann, né einhvern til að túlka, ekki umboðsmann og ekki skriffinskubákn. Fólk gat leitað beint til uppsprettunnar.
Þessi litli klofningur í Worms í Þýskalandi leysti úr læðingi eldstorm mótmæla og breytti varanlega því viðhorfi sem fólk hafði til menntunar. Ekki var lengur að finna stóra, andlitslausa stofnun sem bar ábyrgð á hinni andlegu framþróun — ÞÚ varst ábyrgur. Nú þegar þekkingin var komin í þínar hendur, þá varst þú ábyrgur frammi fyrir Guði til þess að gera eitthvað varðandi það.
Ég er ekki að reyna að ráðast á kaþólsku kirkjuna, bara svona svo þið vitið það. Vandamálið er ekki stofnunin sjálf, per se, málið er bara að það er alltaf auðveldara fyrir okkur að fylgja í blindni einhverjum öðrum heldur en að hlusta á Guð og nota heilann sem hann gaf okkur.
Það er engin tilviljun að hinn vísindalegi skilningur og iðnbyltingin byrjuðu af alvöru um 50 árum eftir að þetta átti sér stað. Ekki að það hafi ekkert verið komið í gang á þeim tíma (það var þegar kominn skriður á það) en nú þegar venjulega fólkið hafði aðgang að þekkingu og frelsi til að sinna henni, þá voru möguleikarnir endalausir.
Prentvélin tók handjárnin af þekkingunni og hinu andlega lífi, og heimurinn hefur aldrei aftur orðið samur. Jafnt aðgengi að henni veitti fólki hvaðanæva að mikinn kraft og það var aðeins eðlilegt að Endurreisnin, og seinna lýðræðið líka, myndu fylgja í kjölfarið.
Það sem er óhugnanlegt nú til dags er að fólk vill enn ekkert gera varðandi þekkinguna sem stendur þeim til boða. Hversvegna viltu frekar fá niðursoðið svar eða innantóma huggun, þegar þú getur opnað bókina og lesið um það sjálfur?
Fólk á í rökræðum um Jesú, en flestir hafa aldrei lesið hina raunverulegu sögu — þau trúa bara því sem þeim er sagt. Það er rosalega sorglegt.
Ef þú vilt “einfaldar staðreyndir” útgáfuna af því sem raunverulega skeði, gríptu þér þá Biblíu í hönd (hey, helst eina á íslensku sem er auðvelt að lesa) og lestu Lúkasarguðspjall. Virkilega heillandi saga mun birtast þér.
Ég mana þig til að lesa það í einn klukkutíma og stoppa svo!
Og veistu hvað? Enginn mun þurfa að segja þér hvað það þýðir. Þú munt finna útúr því algerlega sjálfur.
Þú getur nálgast það á netinu með því að klikka hér;
Lúkasarguðspjall hjá netútgáfunni.
Þú getur líka prentað það og tekið með þér til að lesa seinna.
Næst mun ég ráðast á Lygi #4
“Konur eru andlegir minnipokamenn og verða að gefa sig á vald karlmanna”
Heyrumst seinna.
Perry Marshall.
Lygi #4
“Konur eru andlega vanmáttugri og verða að beygja sig undir valdboð karlmanna”
~~~
Kæri lesandi.
Í hinu trúarlega embættismannakerfi hins forna heims, voru konur nánast eignir. Ef konu varð á að brenna brauð mannsins við, þá mátti hann skilja við hana og senda hana bjargþrota á brott. Ef hún varð vitni að glæp í framkvæmd og tilkynnti hann til lögreglunnar, þá yrði vitnisburði hennar hent út í réttinum – einfaldlega vegna þess að hún væri kvenkyns. Konur þóttu ekki nægilega gáfaðar til að greina rétt frá því sem hefði skeð.
Er það ekki spes?
Pælið í þessu. Jesús er krossfestur. Lík hans er tekið niður og sett í grafhýsi þarsem eru verðir.
Þremur dögum seinna, þá koma nokkrar vinkonur hans að grafhýsinu, hurðin stóð opin uppá gátt, og enginn var inni. Þær fá áfall. En þær fá enn meira áfall stuttu seinna þegar Jesús birtist. Hann ávarpar þær. Þessar konur voru fyrsta fólkið sem varð vitni að þessum stórkostlega atburði og þær greindu öðrum frá honum. Mennirnir trúa ekki fyrren þeir sjá þetta sjálfir.
Jæja, hér er rúsínan í pysluendanum. Hefði þessi upprisusaga verið uppspuni úr lausu lofti gripinn þá hefði aldrei verið sagt að konur hefðu fundið grafhýsið tómt – því að konur í þeirri menningu voru álitnar óæðri og óáreiðanlegar hvort eð er.
Það sem þetta sýnir frammá er;
1) Það er mjög ólíklegt að þessi saga hafi verið skálduð, vegna þess að engin persóna sem finnur upp svona blekkingarvef hefði sett konur í þetta hlutverk. Sú staðreynd að fyrstu vitnin að þessum atburði voru konur, gefur sterklega til kynna að Jesus HAFI virkilega risið upp frá dauðum. Sú niðurstaða hefur svo víðari skírskotanir.
2) Þetta sýnir líka að kristin trú lítur svo á að konur séu jafnokar karlmanna. Jesús hafði margar konur í sínum innsta vinahóp, og það voru kvenleiðtogar og spákonur í frumkirkjunni.
Þegar trúarbrögðin verða stjórnlaus, þá er það alltaf í þágu einhvers þessara þriggja fyrirbæra;
-peninga-
-kynlífs-
-valds-
Ertu ekki sammála?
Og hvað gæti verið hentugra fyrir sjálfselska karla en að ráðskast með konur og kalla það vilja Guðs?
Veistu, málið með alvöru andlegt líf er að það er ekki notað sem vopn til að stjórna fólki. Jú, Jesús lét reyndar frá sér fara nokkrar harðorðar viðvaranir og hann talaði um virkilega djúp og erfið málefni. En hversu oft sérðu hann ráðskast um með fylgjendur sína?
Hann gerði það ekki. Í staðinn klæddi hann þá úr skónum og þvoði óhreina fætur þeirra til að sýna þeim hvernig þeir ættu að þjóna hver öðrum. Líf hans og dauði eru djúp kaldhæðninnar, sú að Guð hafi lagt á sig auðmjúka þjónustu við mannkynið.
Á morgun mun ég ráðast á Lygi #5. Hún gæti hugsanlega komið þér á óvart;
“Það er enginn einn sannleikur. Allir þurfa að kanna og leita og finna þann sannleika sem virkar fyrir þá.”
Lagt fram í vinsemd
Perry Marshall
Lygi #5
“Það er enginn einn sannleikur. Allir þurfa að kynna sér sem mest og finna sannleika sem hentar þeim.”
Kæri lesandi.
Þetta er rosalega eldfimt mál. Og þetta er ekki eitthvað sem heyrist oft úr herbúðum rótgróinna trúarstofnana… öllu heldur, þá er þetta einfaldlega aðferðin sem notuð er nú til dags þegar talað er um andleg mál, á “pólitískt réttann” hátt.
Vanalega er þetta sett svona fram; “Þú hefur þinn sannleika og ég hef minn sannleika. Þú finnur trú/trúarbrögð sem henta þér, og ég finn trú/trúarbrögð sem henta mér.”
Jæja, hérna er þá mín spurning;
Hversu margar mótsagnakenndar útgáfur af sannleikanum geta eiginlega verið til?
Ég ætla ekki að nota þetta pláss til að koma einhverri ákveðinni stefnu á framfæri — né að reyna að troða uppá ykkur einhverri kröfu um Endanlegan Sannleika. Ég ætla bara að hamra á einföldum, rökréttum veruleika sem við öll er leitum sannleikans verðum að viðurkenna. Afsakið ef ég móðga yður, en ég ætla bara að segja þetta hreint út.
Það er ómögulegt að öll trúarbrögð geti verið sönn.
Þ.e.a.s, ef Islam er sannleikurinn, þá eru búddismi, hindúismi og kristni það ekki. Ef búddismi er raunverulega sannur, þá eru Islam, kristni og hindúismi það ekki. Osfrv.
Hvernig get ég haldið fram öðru eins? Jú, vegna þess að ef þú raunverulega skoðar öll þessi trúarbrögð, þá mun það verða þér ljóst að hvert þeirra setur fram afdráttarlausar og skýrar fullyrðingar um raunveruleikann sem stangast á við það sem hinar trúarkenningarnar segja.
T.d, þá heldur hindúismi því fram að guðdómurinn sé til staðar í öllu. Kristni, gyðingdómur og Islam fullyrða að Guð sé klárlega aðgreindur frá sköpunarverki sínu. Afleiðingar þessara ólíku sjónarmiða rista mjög djúpt, og þau eru bókstaflega ósamræmanleg. Röklega séð er ómögulegt fyrir bæði þessi sjónarmið að vera rétt.
Hversvegna er ég þá að pæla í þessu?
Jæja, áður en ég segi það þarf ég að gera játningu. Ég myndi gjarnan *vilja* trúa því að allar trúarkenningar geti verið sannar. Ég myndi persónulega virkilega *vilja* að allir vegir liggi til Guðs. Það lætur manni líða vel. Það er vingjarnlegri sýn á heiminn. Það stillir öllum upp á jafnréttisgrundvelli.
En það er bara ekkert vit í því.
Sannleikurinn er í eðli sínu spes. Það eru alltaf til miklu fleiri rangar leiðir til að gera næstum allt, heldur en réttar leiðir. Það eru alltaf fleiri röng svör en rétt við hverri einustu spurningu.
Ekki satt?
Og veistu hvað? Þá þarf að leggja meira undir. Þetta gerir leit okkar að sannleikanum meira áríðandi, vegna þess að þetta sýnir frammá það að ef við förum ekki varlega, þá gætum við fallið fyrir hálf-sannindum.
Á hinn bóginn má segja, að ef þú ert búinn að leita vel og vandlega, grafa eftir staðreyndum, og ef þitt andlega ferðalag hefur fært þig þangað sem brotin í púsluspilinu virðast passa – og ef allt gengur upp og þú skynjar það sem rétt í hjarta þínu – þá ættirðu alls ekki að hika við að deila gleði þinni yfir því með öðrum.
Alltílagi, núna skulum við taka smá pásu og gera okkur dálítið alveg ljóst:
Ef við höfum höndlað sannleikann, þá gefur það okkur samt ekki neinn rétt til að vera leiðinleg við þá sem eru ósammála. Ekki gaf það bin Laden rétt til að lýsa yfir heilögu stríði/jihad, ræna flugvélum og fljúga þeim á tvíburaturnana. Það gaf kristna fólkinu svokallaða engan rétt til að drepa fólk í krossferðunum. Það gefur okkur ekki rétt til að vera með stæla, virðingarleysi eða ofbeldi.
Það gefur okkur hinsvegar þann rétt – og það með fullu sjálfstrausti – að fara á markaðstorg hugmyndanna, til að *athuga* hvort okkar Sannleikur stenst harða gagnrýni.
C.S. Lewis var að tala um nákvæmlega þetta þegar hann sagði “Þér þurfið ekki að verja ljón, heldur bara að hleypa því útúr búrinu.”
Ef þú þekkir sannleikann í alvörunni, þá þarftu ekkert að óttast. Þú þarft ekki að brenna bækur eða ritskoða orðræður. Sannleikurinn er sín eigin besta vörn.
Í okkar siðmenntuðu nútíma menningu, þá læsast andlegu málin inní búri. Það er tabú að ræða um þau. Umræður um trúarbrögð þykja ekki “kurteisleg samtöl”. Þessvegna talar enginn um þau.
Og hver verður niðurstaðan? Fólk talar ekki saman. Það býr við ótta og einangrun.
Sumt fólk gælir við hugmyndir og kenningar sem engin vitglóra er í, en vegna þess að tilgátur þeirra líta aldrei dagsins ljós, þá eru þær aldrei gagnrýndar.
Aðrir búa yfir mikilli visku, en þeir óttast það að deila þeim með öðrum!
Svo sorglegt.
Á meðan þú leitar eftir sannleikanum máttu vita, að þú ert ekki bara að leita að því sem hljómar vel. Einsog með allar gerðir af sannindum, þá er engin trygging fyrir því að hann láti þér alltaf líða vel. Vittu bara að þú ert að leita að einhverju sem er áreiðanlegt, einhverju sem eðlilega setur oft fram ansi djarfar staðhæfingar.
Einnig verðuru að skilja að ef einhver segir þér að hann hafi sannleikann, þá eru þeir ekki bara hrokafullir. Staðreyndin er að annaðhvort er hann að gabba, eða þá að það sem hann segir er rétt. Það má ekki gera lítið úr einhverjum fyrir að hafa látið blekkjast, og þú getur ekki láð einhverjum það að hafa rétt fyrir sér!
Hin raunverulega áskorun er að greina þarna á milli.
Næst mun ég fjalla um lygi #6:
“Biblían er úrelt, ónákvæm og ofmetin. Fólk á 21.öldinni er alltof gáfað fyrir eitthvað svoleiðis.”
Takk fyrir þolinmæðina, og lesturinn.
Með virðingu
Perry Marshall
Lygi #6
“Biblían er úrelt, óáreiðanleg og ofmetin.“
21.aldar fólk er alltof gáfað fyrir eitthvað svoleiðis.”
Lesandi góður.
Við fyrstu sýn virðist þetta kannski ekki hluti af umræðuefninu “skipulögð trúarbrögð”. Ástæða þess að ég hef þetta með er sú að margar stórar trúarbragðahreyfingar eru að kenna þetta í dag.
Leyf mér að spyrja þig spurningar: Heldurðu ekki að það sé auðveldara fyrir leiðtoga að lauma inn sínu “agenda” þegar ekkert utanaðkomandi yfirvald er til staðar til að bera það saman við?
Mortimer Adler, einn mesti bókmenntafræðingur sögunnar, eyddi mörgum áratugum í að rannsaka bók sem hann kallaði “Stórkostlegar hugmyndir”. Hann las hverja einustu merkilegu bókmennta-afurð vestrænnar sögu, og bókin hans fjallaði um 102 áhrifamestu hugmyndirnar sem hafa mótað vestræna menningu.
Í fyrsta kaflanum fjallar hann um “Ranghugmynd tuttugustu aldarinnar”. Hver er hún? Það er sú staðreynd að nútímafólk heldur að við séum upplýstari núna varðandi öll málefni en fólk var fyrir 1000 árum síðan.
Erum við fróðari um vísindi og tækni?
Já
Erum við fróðari um siðferði, heimspeki og pólitík?
Varla.
Þegar ég var í háskóla fór ég í tíma sem hét “Enskir rithöfundar fyrir 1800″. Ég var undrandi yfir því hve skarpir þessir rithöfundar voru. Þegar þú ert farinn að læra á “gaml-enska” tungumálið, þá muntu uppgötva að persónurnar sem Shakespear bjó til eru alveg einsog fólkið sem þú hittir og talar við á hverjum degi.
Orðskviðabókin í Biblíunni var skrifuð fyrir 3000 árum síðan, en ráðleggingar hennar hafa bjargað mér úr klípu marg-, margoft.
“Mjúklegt andsvar stöðvar bræði, en meiðandi orð vekur reiði.” 15.1
“Vinur elskar ætíð og í nauðum er hann sem bróðir” 17.17
“Fíflið hatar er faðir hans ávítar hann, en vitur sonur hlustar á ráð”
Erum við í alvörunni vitrari á 21.öldinni heldur en fólk var fyrir þúsundum ára?
Salómon, höfundur orðskviðanna, sagði: “Ekkert er nýtt undir sólinni.” Margir hafa hlegið að þessari staðhæfingu. En hann var ekki að tala um tækni. Hann var að tala um málefni mannshjartans. Malcolm Muggeridga sagði: “Fréttirnar eru gamlir hlutir að koma fyrir nýtt fólk.”
En er Biblían þá þýðing á þýðingu á þýðingu? Getur hún verið áreiðanleg? Er það þess virði að taka hana alvarlega?
Í margar aldir voru elstu fáanlegu handrit Gamla Testamentisins frá því um árið 1100 e.k. Vegna þess að svo margir spádómar úr G.T höfðu ræst, þá lýstu margir fræðimenn því yfir að þeir hefðu verið skrifaðir niður eftir að þeir áttu sér stað.
T.d, þá lýsti Jesaja krossfestingu Jesú Krists af mikilli nákvæmni, um 700 árum áður en hún átti sér stað. Daníel lýsti uppgöngu og falli Babyloníuríkis, og heimsveldum Persa, Grikkja og Rómverja, í réttri röð, ásamt nákvæmum smáatriðum í kringum árið 550 fyrir Krist.
Það er magnað!
Efasemdarseggirnir höfðu yfirhöndina í þessum rökræðum þangað til að drengur kastaði steinum inní helli í Qumran dalnum árið 1947 og uppgötvaði það sem nú er þekkt sem “Dauðahafshandritin”.
Það var ekki aðeins svo að þessi handrit væru frá því um 200 fyrir Krist, sem sannaði svo um munaði að hinir stórkostlegu spádómar voru skrifaðir ÁÐUR en atburðirnir áttu sér stað, heldur var textinn líka næstum því alveg eins og síðari tíma uppskriftir.
Og eins, þá eigum við til um 5000 forn handrit af Nýja Testamentinu, sum eru frá því um árið 60 eftir Krist. Textinn er því óumdeilanlega traustur.
Það er til fullt af fólki sem heldur því fram að Biblían sé vafasöm og full af holum, en án gríns, staðreyndirnar styðja engan vegin þá niðurstöðu.
Tökum Guðspjöllin aðeins fyrir — samtímaheimildir um ævi Jesúsar í Matteusi, Markúsi, Lúkasi og Jóhannesi. Það er enginn annar atburður í fornsögunni eins vel skrásettur og ævi Jesúsar. Ef við getum ekki trúað þeim sögubókum, hvernig eigum við þá að geta trúað einhverjum öðrum.
Að sjálfsögðu er eina ástæða þess að einhver kýs að efast um þetta allt sú, að þar er talað um kraftaverk. Jesús brauðfæðir 5000 manns með fimm brauðhleifum og tveimur fiskum. Hann læknar blinda og lama. Hann sjálfur rís upp frá dauðum.
Er hægt að trúa þessu? Eða var þetta alltsaman risastórt samsæri?
Ja, það er nú AÐAL spurningin. Ekki satt?
Chuck Colson, fyrrum starfsmaður ríkisstjórnar USA sem fór í fangelsi fyrir aðild sína að Watergate hneykslinu, sagði þessa sögu:
“Watergate var samsæri til að hylma yfir, framið af nánustu aðstoðarmönnum forseta Bandaríkjanna. En einn þeirra, John Dean, bar vitni gegn Nixon, til þess að bjarga eigin skinni – aðeins tveimur vikum eftir að hafa sagt forsetanum hvað var í raun að gerast. Tveimur vikum! Hinni raunverulegu yfirhylmingu, lyginni sjálfri, var aðeins hægt að halda saman í tvær vikur, og þá drifu allir hinir sig í að hoppa fyrir borð til þess að bjarga sjálfum sér. Og lífi þeirra var ekki einu sinni ógnað.”
Hversvegna er ég að draga þessa sögu fram? Vegna þess að samsæri sem krefjast þátttöku stórra hópa falla ætíð í sundur. Einhver kjaftar alltaf frá.
Fyrir söguna um Jesú voru ellefu lærisveinar krossfestir, pyntaðir, grýttir til dauða og brenndir á báli vegna þess að þeir héldu sig við sögu sína.
Þeir voru allir FULLKOMLEGA SANNFÆRÐIR um að Jesú hefði risið upp frá dauðum.
Hinar sögulegu frásagnir greina frá því að fyrstu vitnin að upprisunni hafi verið konur. Miðað við félags- og lagalega stöðu kvenna á þessum tíma, þá hefði enginn skrifað söguna á þann hátt ef hún hefði verið tilbúningur.
Hvað heldur þú?
Jæja, þú getur amk ekki myndað þér upplýsta skoðun án þess að hafa lesið söguna.
Sem betur fer þá eru fjórar útgáfur af henni — Matteusar, Markúsar, Lúkasar og Jóhannesar. Lestu eina þeirra eða allar, og ákveddu sjálfur hvað þér finnst.
Ef þú lest ekki söguna þá ertu ekki í neinni stöðu til að gera upp hug þinn. Skoðaðu sönnunargögnin til þess að geta myndað þér upplýsta skoðun.
Á morgun, í síðasta lið þessarar seríu, mun ég takast á við lygi #7:
“Ef Guð væri í alvörunni góður og almáttuguur, þá myndi hann ekki leyfa svona mikilli illsku og þjáningu að eiga sér stað.”
Það er vissulega erfitt að svara fyrir það. Gælusvör og friðþægingar duga engan vegin. Ég lofa því að sýna þessu þá alúð sem þörf er á.
Með virðingu
Perry Marshall.
Lygi #7
“Ef Guð væri alvoldugur og góður, þá myndi hann ekki leyfa svona mikilli illsku og þjáningu að halda áfram”
~~~
Lesandi góður
Allir draga þetta atriði fram fyrr eða síðar; prestar og predikarar, háskólanemar og húsmæður, bakarar og slátrarar. Allir.
Þetta er ein erfiðasta spurningin sem fólk spyr að.
Fyrir aðeins nokkrum dögum lést Laurin vinur minn eftir átján mánaða baráttu við krabbamein. Þetta var ólýsanlega hræðileg reynsla fyrir hann og Díönu eiginkonu hans.
Ég hef heimsótt fátækrahverfi Saó Paulo í Brasilíu þarsem 500.000 heimilislaus börn sniffa lím og stela sér til viðurværis. Stundum eltir lögreglan þau uppi og drepur þau, bara til þess að lækka glæpatíðnina.
Á síðasta ári eyddi konan mín viku í Mozambique þarsem hún sá ungbarn í örmum móður á biðstofu spítala, deyjandi úr lungnabólgu. Hún hitti hundruð annarra barna sem voru með malaríu og vannærð. Við höfum gefið sjúkrahúsinu dáldinn pening, og hver eyrir hjálpar. En vandamálin eru svo risavaxin, að það litla sem þú reynir að gera er einsog tár í úthafinu.
Ef þú tækir öll partíin, grínið, velgengnina og hamingjuna í heiminum, og stilltir því upp við hlið þjáningar og pínu, þá yrði samanburðurinn næsta fáránlegur.
Það er mikið um sjúkdóma og sorg í þessum heimi.
Hvernig getur Guð leyft því að viðgangast?
Jæja, ég get reyndar ekki svarað því. En ég get sagt þér eina sanna sögu.
~~~
Eitt sinn var ákveðinn maður sem ógnaði hinni Trúarlegu Gestapólöggu, og hún brást við á móti og sannfærði Rómverska ríkið um að Hann væri að ógna því líka.
Fylgismenn Hans voru vonsviknir yfir því að Hann hefði ekki steypt Rómverjunum af stóli og lýst sjálfan sig Konung, líkt og Messíasinn átti að gera. Þannig að þeir sneru við Honum baki.
Rómverjarnir fornu voru fyrstir til að þróa pyntingaraðferð sem er mögulega ein sú grimmilegasta sem mannkynið hefur fundið upp: Krossfestingu. Þeir ráku gadda inní ökkla og úlnliði fórnarlamba sinna, og rústuðu taugum þeirra. Þau héngu þarna í öskrandi sársauka, köfnuðu og þornuðu upp hægt og rólega, á nokkrum dögum, þartil þau gáfu loks upp öndina.
Jesús var hýddur og barinn, þartil hann varð bókstaflega óþekkjanlegur, svo var hann nelgdur á kross milli tveggja glæpamanna.
Einn þessara glæpamann bölvaði, og öskraði á Hann í óskaplegri reiði; “Hey, ef þú ert KONUNGUR hversvegna reddarðu þér þá ekki héðan niður! og OKKUR LÍKA!!!”
Hinn gaurinn samsinnti því… í smástund.
En hann tók eftir að Jesú tók engan þátt í að blóta og bölva pynturum sínum. Í staðinn bað hann Guð um að fyrirgefa þeim. ?!
Hann tók sönsum. Hann sagði við hinn glæpamanninn; “Hey félagi, við erum hér af því að við eigum það skilið. En þessi Jesú náungi hefur ekki gert neitt rangt.”
Svo sagði hann við Jesú; “Mundu eftir mér þegar þú tekur við stjórninni í Ríki þínu.”
Jesús svaraði honum einfaldlega svona “Í dag skalt þú vera með mér í Paradís”
~~~
Stoppið myndavélarnar.
Það sem blasir hér við, í þessu stutta samtali, er ljósmynd af öllum heiminum.
Þú sérð tvo glæpamenn sem hafa komið sér í skelfileg vandræði. Og þú sérð Guðs Son, sem hefur ekki aðeins valið sér að búa með okkur í heimi kvalræðis og þjáninga, heldur hefur hann lagt það allt á sínar eigin herðar. Jafnvel þó að hann sé alsaklaus.
Einn þjófur neitar að taka nokkra ábyrgð á eigin gjörðum. Hann er óviljugur að játa að hann hefur sjálfur skapað vandræðin sem hann er í.
Hann lifir í afneitun fram í blálokin. Hann gnístrar tönnum og deyr í sinni synd.
Hinn þjófurinn gerir hreint fyrir sínum dyrum. Hann kannast við guðdómlegt vald Jesúsar. Hann játar sekt sína. Einskis er krafist af honum, nema þess að hann láti af sínu stolti.
Hann biður um fyrirgefningu.
Fyrirgefningin er veitt.
Náðun Jesúsar lætur ekki krossinn né þjáninguna hverfa. En á endanum tekur baráttan enda og þessi maður fer yfir Móðuna Miklu. Hinn ólýsanlegi sársauki linast og hann stígur yfir í Nýja Veröld, hannaða af Guði Sjálfum — með endurnýjuðum líkama og sál.
Lesandi góður, þetta er mynd af heiminum okkar, akkúrat þetta. Við erum í þessu veseni saman, og við höfum öll lagt okkar skerf að mörkum.
Við höfum öll hafnað Guði á einn hátt eða annan, og við höfum öll framið einhverskonar glæp, og við líðum öll þjáningar.
Aðstæðurnar eru það sem þær eru.
Svo að, við eigum einfalt val: Að samþykkja þá staðreynd að Guð hefur þjáðst með okkur — eða að hæða hann og vera reið yfir því að þjáning ef yfirhöfuð til.
Hvernig vilt þú hafa þetta???
Ákvörðunin er þín. Þú og ég munum aldrei fá alvöru “svar” varðandi þjáninguna og sársaukann sem við upplifum í þessu lífi. En í sársauka okkar miðjum þá eigum við hetju. Þú og ég getum átt sama samtal við Jesú og síðari glæpamaðurinn átti, og við getum upplifað sömu fyrirgefningu. Allt sem við þurfum að gera er að spyrja, alveg einsog þjófurinn á krossinum gerði á þessum sorgardegi.
~~~
Þetta var síðasta greinin í flokknum um Sjö Lygar Skipulagðra Trúarbragða. Ég bið þess að mér hafi tekist að hreinsa burt eitthvað af birgðunum sem Trúargestapólöggan hefur bætt við söguna, og að draga fram undirstöðuatriðin. Ég vona að þetta hafi hreyft við huga þínum og hjarta.
Ert þú að reyna að losna við birgðar til þess að ná dýpri skilningi á sannleikanum? Ég myndi gjarnan vilja heyra um það frá þér.
E-mailið mitt er perry.marshall@tannah.net. Ég er oft dálítið seinn fyrir, en ég mun gera mitt besta til að svara þér.
Með virðingu og vinsemd,
Perry Marshall
www.CoffeehouseTheology.com
