Viskustykkið — fyrrum þekkt sem Mímisbrunnur











{maí 1, 2010}   Ný hliðarsíða

Ég var að setja inn hérna til hliðar bók # 2 úr hinu æsilega kristna fornriti “Hirðir Hermasar” eða The shepherd of Hermas. Ég á ennþá eftir að klára síðustu tvo kaflana. Í fyrradag átti ég sko bókstaflega bara eftir nokkur orð þegar öll skjöl með þessu efni, sem og backup sem ég tók af þeim, ákváðu alltíeinu að verða lasin (fengu í alvörunni einhvern vírus, skil ekki hvernig það gat gerst bara fyrir þau…) og það sem ég var búin að vera að vinna í síðustu daga eyðilagðist. Ég er staðráðin í að klára þetta einn daginn, en þangað til ég nenni því þá verður það sem komið er bara að duga ;)

p.s það verður hjúds afrek að klára þetta því að það er frekar leiðinlegt að þýða þetta rit, þó að það sé mjög skemmtilegt aflestrar.



Nei, svo er víst ekki…

Hérna er frábær grein um fyrirgefninguna:

www.luke173ministries.org



{apríl 4, 2010}   Gleðilega páska

There is not an animal (that lives) on the earth, nor a being that flies on its wings, but (forms part of) communities like you. Nothing have we omitted from the Book, and they (all) shall be gathered to their Lord in the end.
—Qur’an 6:38

http://en.wikipedia.org/wiki/Christian_vegetarianism

http://en.wikipedia.org/wiki/Vegetarianism_and_religion



{mars 31, 2010}   Gamall bænarsálmur

Hann er mjög flottur, ég fann hann í þessu handriti.
Erindin eru eiginlega einsog litlar bænar.

Bænarsálmur

Lagið: Óvinnanleg borg er vor Guð

Leiði mig höndin líknsöm þín,
lækni mig blóð þitt rauða.
Hjálpi mér öll þín heilög pín
og huggi í sorgum nauða.

Ljúfi lausnarinn minn
leggst ég í faðminn þinn,
vertu mín vernd og skjól,
vegur, hlífð, ljós og sól
og líkn í lífi og dauða.

Ó Jesú taki það allt mér frá
sem þig kann helst að styggja.
Ó Jesú lát mig aftur fá
af mér sem viltu þiggja.
elsku, trú, iðran með,
auðmýkt og þolugt geð.
Æ láttu anda þinn
ástkæri Jesú minn
í mínu brjósti liggja.

Nær sem ég veikur hrasa hér,
hjálpa mér upp að standa,
haltu mér fast við hönd á þér,
hættu lát aungva granda.
Trú mína tendra og nær,
trúfasti Jesú kær.
Ádreifðu öndu mín,
ilmsætu blóði þín,
og hugguns heilags anda.

Nú vil ég hjartans feginn fá
friðland blessunarinnar,
og eilíflega þitt auglit sjá
unnustinn sálar minnar.

Kom Jesús, kom til mín,
koma lát mig til þín,
og syngja sjálfum þér sætt lof
með englaher
við hátrón hátignarinnar.

Amen.




Já þær eru meiraðsegja svo langar að ég nennti ekki að lesa þær allar yfir, en ég var að flýta mér svo mikið við að skrifa þær upp á sínum tíma að ég efast ekki um að það séu einhverjar innsláttarvillur þarna. Svo ákvað ég líka fyrirfram að breyta stafsetningunni aðeins þarsem það kom sér betur, enda hafði fólk í gamla daga gjörólíkan hátt á því að skrifa t.d y og i miðað við það sem við erum vön í dag, og það er miklu þægilegra að lesa þetta svona. Það er samt magnað að hugsa til þess að fólk hafi verið að búa til svona svakalega langar bænir, það tekur ábyggilega marga klukkutíma á dag að fara með þessar kvöld- og morgunbænir og svo kannski eitthvað af hinum um miðjan dag, hehehe :)

Ein kvöldbæn

Ó þú eilífi miskunnsemdanna Faðir! Eirn og þrennur Almáttugur Guð! Af hvörs gjæsku þar alleina kemur, að þessum degi hefur aukið verið við mína lífdaga; Ég þín vesæl og margsyndug skepna, upplyfti nú mínu hjarta og höndum til þín, og lofa og prísa af innsta djúpi hjartans og nýrnanna, þitt allra heilaga dýrðar og náðar nafn fyrir þinn ómetanlega meistarastykki þíns eilífa kærleika, að þú þyrmdir ekki þínum eiginlegum syni, heldur gafst hann út fyrir mig uppá það ég og allir sem á hann trúa fyrirfarist ekki heldur hafi eilíft líf, af þessari eilífu uppsprettu allra heilla hefur þín Guðdómlega náð látið útkvíslast til mín streimandi strauma þinna allsháttaðra andlegra og líkamlegra velgjörninga, bæði á afliðnum degi og alla mína lífdaga, á hvörjum þín gæska hefur sparað mig til iðrunar og hjúkrað bæði sálu minni og líkama, undir þínum blessuðu miskunnar og verndarvængjum, þúsundsinnum nákvæmlegra en hænan sínum ungum, hvörsvegna ég er nú af hjarta glaður yfir þinni miskunnsemi með hvörri þú hefur mig dásamlega kórónað, eilífar þakkir séu þér, minn eilífi miskunnari! fyrir allar þínar óútræðanlegar elsku og miskunnsemdir; og allt hvað í mér er, lofi þitt allra helgasta nafn! Þetta af minni hálfu fátækt og ófullkomið þakklætis offur míns Anda sem ég í kvöld offurs nafni, niðurlegg fyrir þínum náðartróni, virðist þín eilífa náð að vökva í Jesúblóði og gildt að gjöra í hans nafni, fyrir þinn Anda, svo það verða mætti þægilegur og velmeðtekinn velþóknunar ilmur, vegna hans forþénustu fyrir þínu augliti. Ó minn Himneski Faðir! Mitt hjarta framber nú fyrir þig þín eigin orð, þessi: Þér skuluð míns Andlitis leita: æ láttu nú þitt blessaða andlit skína yfir þræli þínum, til þess hefur þú skipað mér að leita þín, að ég megi finna þig, því leita ég þín af öllu hjarta og allri sálu. Oh! Lát mig nú finna þig og gjörðu vart við þig í minni sálu, í þinni náð, í Jesú nafni! fyrir hvörs dýrmæta og blessaða forlíkunar blóð ég grátbið, að þú virðist að fyrirgefa mér mínar þungu syndir og allar óteljandi ofboðslegar ranglætingar, með hvörjum ég á þessum degi og alla mína umliðna lífstíð, í hugrenningum, orðum og verkum, hefi syndgað á móti þér, og lát þær allar kastast í hafsdjúp þinna eilífu miskunnsemda og hans blessaðrar pínu, svo þær séu að eilífu huldar fyrir þínu augliti. Æ lát þér nú þóknast að búa mig svo undir svefninn sem ég finnast vildi á minni dauðastundu, svo hvört ég dey í vöku eða svefni þá megi ég í þér deyja; þinn eilífi andi tendri minn trúarlampa svo ég með þeim forsjálu jómfrúnum sé til reiðu að mæta mínu sálar brúðguma, hvenær sem hann kemur, hvört heldur um miðnætti eða þá haninn galar, eður snemma morguns, uppá það ég þurfi ekki að óttast Dómsins básúnu hljóð, þótt það mig af náttúrlegum nætursvefni vekja ætti heldur að ég mætti með gleði lyfta upp og upphefja mitt höfuð, af því að minn endurlausnari tekur að nálægjast. Ó minn eilífi hlífðarskjöldur! Virstu að hlífa mér og mínum á þessari nóttu, frá eldlegum skeytum Djöfulsins, vernda oss frá öllum myrkra aumdum og varðveittu oss, sem sjáaldur augans, frá allra vorra óvina andlegra og líkamlegra skelfingu og voða, einkum frá stríðum og fárlegum sjúkdómi, bráðum dauða og eilífri fyrirdæmingu, með því að þitt mikla og dýrðarfulla nafn er turn og kastali styrkleikans, þá skríð ég þangað uppá þá ég megi þar öruggur búa. Vak yfir oss bæði í vöku og svefni og virstu að vera einn glóandi múr í kringum oss. Legg nú þína blessuðu líknandi og læknandi hönd að höfði, hjarta og brjósti , til útrýmingar alls skaðlegs ótta, linunar öllum hjartslætti og samvitskunnar slögum, og lækningar öllum lífs, sálar og líkama meinum. Gef oss nú skjól og hæli í míns Jesú blessuðum blóðundum, vorum sálum og sálarsárum lækning í hans sárum, voru sálarhungri saðning í hans réttlæti og vorum sálar þorsta svölun í hans blóði, hvörs himneskan hreinsandi og lífgefandi vökva ég grátbið þú virðist fyrir þinn Anda að gefa sálu minni undir svefninn inn að drekka, til allra heilla; og henni kraft þennan himneska. Endurlífgunar drykk í hin innstu fylgsni með trúnni að sér draga. Vak í oss eilífa gæsku að vér svo í svefni sem vöku í þér vakað fáum. oh minn alra sætasti Jesú! Í þínu blessaða nafni vil ég nú fara að hátta, en ég vil ekki hátta nema þú háttir hjá mér og ekki afklæðast nema þú óklæðir sálu mína sjálfum þér svo hún sé ekki nakin í nótt né nokkurn tíma, heldur og hún megi hafa þann besta klæðnað og hlýjustu hvíluvoðir í réttlætis klæði þínu. Afklæð þú mig nú öllu illu og allra jarðneskra hluta elsku að ég jafnan sé frá þeim laus og liðugur í sálu og hjarta. Lát mér á hvörju kvöldi í fersku minni vera þá stund, á hvörri ég skal leggjastniður í moldina, sem þá skal verða klæðnaður og hvíluvoðir míns líkama. Þín eilífa náð og andi festi nú mínar hjartataugar í þínum bólgnu sárum og blessuðum blóðundum svo ég megi í þér hvílast og þú í mér! og vil ég svo í þínu blessaða nafni ganga til hvíldar í mína sæng æ virstu nú að búa þér vistarveru og láta stað þinnar hvíldar vera í mínu hjarta, svo ég í minni hvílu gleðjast megi af þinni blessaðri náðar návist og hvíld í minni sálu, nú vil ég afklæðast líkamlegum fatnaði, íklæð nú sálu mína sjálfum þér, svo hún hvorki í nótt né nokkurn tíma nakin finnist, heldur þér í skrýdd og innlyftuð fyrir trúna hafandi hlýjustu og bestu hvíluvoðir í réttlætis klæði þínu, þú veist best hvörsu ég stend hætt, hæpið, nema þú sért hjá mér, því vil ég ei mínum augum verð gefa né láta mína augna kvarma sofna né afturlykjast fyrri en ég hefi fundið þig í mínu hjarta, svo ég viti mér vel borgið, þótt dauðinn í nærverandi nætursvefni taki af mér lífið að ég þá samt í þér minn Jesú sem ert mitt líf og upprisa fyrir trúna lifa megi. Ó Drottinn Guð heilagur Andi! Gef oss þína náð að vaka og sofa, lifa og deyja í Guðs sonar trú, hvör eð elskaði mig og gaf sig sjálfan út fyrir mig; gjör hann nú dýrðlegan í mínu hjarta, og afmála hann fyrir minni sálar og trúar sjón bæði krossfestann, að ég augununum uppá hann mænandi læknist af öllu andlegu höggorma biti, svo og frá dauðum með dýrðarfulum sigri upprisin, að ég fyrir trúna þekkja og smakka megi kraft hans upprisu í mínu hjarta. Gjör mína trúarsjón á mínum Jesú svo megna, verkmikla og lífkröftuga innþrykkingu í mínum innra manni að hans dauða og uprrisu kraftur innlæsist svo í sál og hjarta, líf og blóð, nmerg og bein, að ég sam-myndist honum og líkist hans ímynd. Oh! lát minn líkama, líf og sál læsast í hans lrossfesta faðmi. Kenn mér og minn mig á allt það sem minn Jesús hefur sagt mér og virstu að innskrifa það með hans blessaða blóði til eilífrar minningar í sálu mína, svo að hún og hans blessaða orð hverfi mér aldrei frá augum nér huga, og að ég mætti sjá hann og með trúnni faðma, jafnvel í svefninum og á milli dúranna. Æ fest þú nú mína veiku trúarhönd í hans s+iðu og fingurnar í naflaförunum, áður ég fer að sofa og lát mig uppvaknaðann fyrir þinn kraft, með lífi og sálu, hjarta og hugskoti til hans uppfljúga. Hjálpa þú mér að leggja i lifandi trú, hans blóðugu píslasár mín sálar og synda sár og lát það blessaða balsam hans unda mýkja stirðindi míns hjarta. Þín eilífa náð festi vort dauða hold á vorum Jesú og hjálpi oss að spenna hann með fastasta trúarinnar dauða haldi, að innstu iðrum, að vér mættum vaka og sofa, lifa og deyja með honum, oss innhjartaðann, og með trúarinnar faðmi á alla vegu umspenntann, svo ætíð séum vakandi og viðbúnir, hvört kallið kemur í vöku eður svefni, að vér þá mættum finnast aftur í vors Jesú blessuðum blóðfaðmi, á hans brjósti deyjandi, með hann í vorum trúar faðmi og midt í dauðanum, fyrir kraft heilags anda og trúarinnar á Jesúm kristum, öðlast sætustu sálar aðreipning af því blessaða blóði og vatni, sem útrann frá hans hjarta, og undir eins lífið og allra glæða, eilífa gnægð. Ó þú hátt blessaða Guðdómsins þrenning! sem sagt hefir: Ég vil einan veginn yfirgef þig nér forláta. Minnst þú nú þessara þinna blessuðu orða og vertu minn eldlegur múr og eilífur hlífðarskjöldur himneski faðir! Ég fel nú sál, líf og líkama í þínar hendur, legg mig útaf í þína kjöltu og sofna svo sætt og vært í Jesú Nafni.


Ein morgunbæn

Ó þú eilíflega ljómandi ljósanna Faðir! Ég aum og syndug manneskja mæni nú mínum augum, andvarpa í mínu hjarta, og kvaka með mínum munni uppá þinn eilífa miskunnar Hátrón, og offra þínu allra helgasta nafni eilífu ástar þakklæti af innstu iðrum og anda, fyrir þína guðdómlegu varatekt og volduga vermdan yfir mér og mínum, á þessari nóttu. Sömuleiðis lofa ég og prísa þína óútræðanlega gæsku og miskunnsemi fyrir hagkvæma hvíld og rósemi, og hvörskyns himneska aðhjúkrun þinnar almáttugu handar, með hvörri þú hefur leitt mig í gegnum næturmyrkrin og af þinni ósegjanlegu náð unnt mér enn að nýju heilbrigðum að lifa þetta blessaða dagsljós með fögnuði. Ég lagði mig til svefns í gærkvöldi með litlum andvara og alltof kaldhjartaður í því að fela í þínar blessuðu föðurs hendur mína aumu sálu en samt hefur þú Drottinn Guð minn útrétt þær mér til hlífðar á allar síður. Ég lá sem dauður í minni hvílu, en þú sem eilíflega lifir vaktir yfir mér. Ég svaf svo fast að ég vissi ekkert til mín, en nú má ég uppvaknaður á því þreifa, að þú Drottinn! varst mín hlífðar skjöldur, og hafðir til mín þanka friðarins, en ekki pínunnar, í svefninum hafði ég aungva rænu að biðja þig að varðveita mig; en þú blesaður gjörðir það óbeðinn. Í svefninum var ég svo veikstaddur á móti óvinum mínum, að ég kunni þeim aungva mótstöðu að veita, en þú minn sterki Guð hefur jafnan reynst mér sterkur Guð og kastali styrkleikans, hefur látið mig sofa og hvílast í þinni kjöltu og borið mig í þínu kýti, því gleð ég mig nú yfir þinni miskunnsemi að þú hefur ætíð álitið mína eymd og þekkt mína sálu í neyðinni. Lifni nú bæði líf og blóð, líkami og sál, æðar, iður og andi til að lofa þig, minn eilífi lífgjafari. Lát nú eilífa gæska! minningu þessara og allra þinna óteljandi velgjörninga loga, sem glóandi eld kynntan af þínum eilífa anda, í mínu hjarta er þýði það og smelti til ástar og elsku þakklætis og þóknunar, hlíðnis og þjónustu þinni blessaðri dýrð, að allur minn hjartand grunnur renni sem straumur í stokki til þín, og allt mitt líferni lagist eftir þínum vilja. Æ virstu nú hjartsætasti himneski Faðir! að fyrirgefa mér allar mínar þungu og mörgu syndir fyrir þíns elskulega sonar, míns sætasta Jesú dýrasta blóð og dauða; og svo sem þú hefur gefið dagsins og sólarinnar ljós til að lýsa mínum líkama , svo sárbeiði ég nú að þú virðist að láta ljós þíns blessaða andlitis, orðs, anda og náðar, lýsa og ljóma í minni sálu og hjarta, í dag og allar mínar lífsstundir, sem burtrýma öll mín hugskots myrkur, og gjöri mig sannarlegt ljóssins og dagsins barn, ó þú eilífa ljós! í hvörju enginn myrkur eru. Leið mig í ljósinu, á meðan þú hefur mér það, svo myrkurinn höndli mig ekki. Stýr mér og stjórna í Jesú nafni með þínum heilaga anda, er leiði mig á lífsins vegi, og gefi mér náð, sem ljóssins barn, í ljóssins verka ástunda, eftir að fylgja því blessaða lífsins ljósi , mínum sætasta Jesú, með hvörs himneskri náðar íbúð og blessaðri fyllingu þú virðist að seðja sálu mína. Lát þér og þóknast með þinni blessaðri forsjón að ala önn fyrir líkama mínum, og blessa það líkamlega brauð og lífnsnæringar meðöl er þú mér lánað hefur, að til líkamans nauðþurftar nægja megi. Slít hjarta mitt frá elsku jarðneskra hluta og reir það við þig einann, minn eilífi sálar fésjóður og við blessað lífsins orðið þitt, með óslítanlegu elsku og ástarbandi, sem hvörki meðlæti né mótlæti hvörki hið nálæga né hið ókomna enginn sköpuð skepna og engar lífs né dauða nauðir slitið fái. Ó minn eilífi Guð! Faðir, sonur og heilagur andi! Varðveit þú mig og hindra bæði í dag og alla tíma, frá því að syndga á móti þér og styrk minn veika ásetning í stríðinu á móti syndinni og ástundan alls hins góða, æ virstu að innþrykkja míns Jesú blóðugri krosskvala ímynd djúpt og fast í s´lu mína, til banadráps og dauða, þeim Gamla manni og allri bölvaðri holds og syndalyst, sömuleiðis hins dýrðarfulla sigurs lífs og upprisu ímynd mér máttvana til styrks í mínu andlegu stríði og frelsis frá satans glóandi píslum , fleini og hnefa höggum, Drottinn minn Guð! Gef mér náð þíns anda, innlyftast, innhjartast og íklæðast mínum Jesú og hjálpa mér að það megi sjást í öllu mínu framferði að ég sé honum íklæddur og að hann fyrir trúna búi í mínu hjarta, helga þú mig í allan máta með þínum heilaga eilífa anda, að allur minn andi ásamt sálinni og líkamanum megi varðveittur verða óstraffanlegur í tilkomu Drottins vors Jesú Kristí. Himneski hjartans Faðir! gefi mér nú náð þíns anda, að brúka svo ljós þessa dags og allra minna lífdaga hér í heimi, að ég þufi ekki að skammast mín, nær öll myrkraverk leiðast í ljós á yfsta dómi. Ó gef mér að mega þá með himneskri gleði, þangað innleiðast, hvar að er eilíf birta án rökkurs, eilífur morgun án kvölds, eilífur uppruni án niðurgöngu, eilífur dagur án nætur, eilíf sól án skýja, og eilíft ljós án myrkra, til að fá að sjá, með öllum útvöldum, minn frelsara í hans eilífum Dýrðar ljóma og öðlast þar allra gæða eilífa gnægð! Bænheyr mig himneski faðir! í nafni þíns elskulega sonar míns endurlausnara Jesú Kristi. Amen.

Ein góð morgunbæn

Eilífi miskunnsami Guð og náðugi Faðir, í þínu heilaga Nafni rís ég nú upp syndug manneskja af minni sæng, þér nú framberandi fagurt þakklætis offur, fyrir föðurlega hlýju og hjástoð, á nóttu þessari mér veitta. Ó hjartans herra, þín elska er óumræðileg, þitt almætti óútskýranlegt, þinn vísdómur ógrípanlegur, þú ert llítillátlegasta ljós minna augna, indælasta gleði minna eyrna, skærasti spegill míns skilnings, ó hjartans herra, hvað er ég einn aumur syndari allrar náðar óverðugur þó hefur þín hjálpar hönd hlíft mér, þitt auga vakað yfir mér, þitt almætti umgirt mig, hvar fyrir þitt helga nafn sé blessað að eilífu. Ó Hjartans Faðir, láttu nú ljós þinnar náðar svo afmá myrkur minna synda, svo sem dagurinn burttekur myrkur næturinnar. Ó himneski faðir, kom þú til mín á morgni þessum,
klæð mig kyrtli þíns réttlætis, seð mig með sætleika þinnarnáðar, styð mig með styrkleika þinnar náðar, vernda mig undir væng þinnar hlífðar, ó náðugi Guð bevara mig á þessum degi frá djöfulsins valdi og vélum, bevara mína sálu líf, bevara mitt hús og heimilismenn og skepnur fyrir eldi og vatni, stormi og stríðviðri, skruggum og eldingum, loftsöndum og lífsfári, göldrum og gjörningum, og öllu vondu, bless minn inngang og útgang, göngu og stöðu, sess og sæti, efni og áform, og allar útréttingar, að það mætti verða þér til dýrðar,, heil-ögum englum til gleði, náunganum til nytsemdar, djöflinum til skammar og skelfingar, en mér til farsældar, ó þú heilaga þrenning blessa mig ó góði Jesú, bænheyr mig, kom mér til hjálpar og signi mig þitt heilaga blóð, pína og dauði, upprisa, uppstigning og öll forþénusta. Friði mig Faðir, náðarinnar, frelsi mig sonur gæskunnar, upplyfti mig heilagur andi huggunarinnar, þennan dag og alla tíma að eilífu amen í jesú nafni amen.

Ferðamannsbæn

Í þínu blessaða nafni Drottinn minn lausnari áfroma ég núna reisu, ó þú farsælasti förunautur og leiðtogi. Kom þú til mín og leið mig til og frá með allri farsæld, svo sem þú gjörðir Jakob forföður, og þeim yngra Tóbía hverjum þínir heilögu englar fylgdu og leiðvísuðu. Bevara mig Drottinn , bæði á sálu og lífi, frá óveðráttu og lofteldingum, reiðarþrumum og öllu skaðsömu; lofts og jarðaröndum, frá vatnsstraumi og vofveiflegum skaða, villidýrum og vondum reifurum, frá allri ólukku og slysum, einkum fyrir Djöfulsins áfali og svikum, lát þína heilögu engla leiða mig og alla þá í minni ferð eru, og bevara í vöku og svefni á hestbaki og fæti, gef mér farsæld og góða framkvæmd míns erindis, uppvek góða menn mér til greiða og góðgjörða þá er ég hitta kann, blessa mitt eftir látið hús og heimili, svo ég með gleði megi það aftur sjá heimkomandi, bevara mig frá vondum sleskap, bráðum dauða og allri kvöl. Ó Drottinn vertu með oss öllum á vegferðar reisu vors lífs og unn oss með gleði að ná voru rétta heimili og föðurlandi farsælu á himnum, þú sem lifir og ríkir einn og þrennum almáttugur guð að eilífu Amen.

Ágæt bæn

samsett af síra Gísla Magnússyni sem var á Tjörn í Svarfaðardal.

Ó þú alleina góði Guð, og elskulegi himneski Faðir, í hjá hvörjum að er mikil fyrirgefning, ég syndug manneskja: upplyfti mínu Hjarta til þín í Himininn, með auðmjúkri andvarpan um náð og hjálpræði, huggun og endurnæring, þú sem ert Faðir miskunnsemdanna, og Guð allrar huggunar, mínar syndir eru svo stórar svo margar svo viðbjóðslegar, að ég get þær ekki borið, fæ þær ekki talið, og mér ofbýður þeirra viðurstyggð, ég hefi syndgað ei alleinasta með þaunkunum heldur og eirnin með orðum og verkum af illgirni og breiskleika vitandi og óvitandi alla mína æfidaga, hvað vill hér á eftir fylgja annað en þín reiði, straff og ford´ming, sem er óbærileg, ég sem átti að vera Guðs mynd og Jesú heilaga brúður, hefi svolítið mótstöðu veitt mínu synduga holdi og blóði, heldur hefi ég látið syndina drottna í mínum dauðlegum líkama, hvað er nú til ráða? hvört skal flýja, hvar er skjóld og hælis að leita? fyrir þvílíka manneskju, fyrir svo auðvirðilega skepnu sem ég er, hjá þér minnGuð, sem fyrirgefur syndirnar og forlætur misgjörningana, öllum iðrandi og trúuðum sálum. Því hrópa ég nú úr hrygðanna djúpi til þín í himininn, straffa mig ekki Drottinn Guð eftir því sem éghefi forþénað, gjör ekki við mig eftir þínu Réttlæti og mínum verðleika, syndanna flóð, sorganna vötn og dauðand bylgjur þrengja sér inn að mínu hjarta. Æ láttu mig ekki fyrirfarast í brúsandi hafi, heldur réttu mér þína hjálpar hönd, vægðu mér í Jesú nafni og veittu huggun minni harmandi sálu, minnstu þinnar eilífu gæsku og trúfesti sem varað hefur yfir öllum iðrandi syndurum og vertu mér náðugur fyrir þínar miskunnar sakir, vægðu mínum breiskleika, hægðu hegningunni, lægðu það straff, sem ég hefi með mínum syndum forþénað og lát þær nú allar útsléttast úr þínum reikningi fyrir þíns sonar Jesú úthellta blóð, pínu dauða og forþénustu, ó þú almáttugi Guð hvörs verk að er sú sanna umvendan, snú þú mér svo verður mér snúið, lækna þú mig svo verð ég ein heilbrigð manneskja, verkaðu fyrir heilagan anda réttskikkað hugarangur í mínu hjarta, svo ég heti úthellt heitum iðrunar tárum fyrir drýgðar misgjörðir. Plantaðu auk og efl þá sáluhjálplegu trú í minni sálu, að ég fái umfaðmað minn blessaða frelsara, og tilreiknað mér alla hans verðskuldan. Styrk með mætti þíns heilaga anda mína veiku krafta til að veita syndinni mótstöðu framvegis, en þjóna þér í réttlæti heilagleika alla mína lífdaga. Ó þú góði græðari herra jesú, læknaðu öll mín samvisku slög og syndsár fyrir þínar blóðdjrúpandi benjar og sár, skíl þí minar sálar fattleysi með þínum réttlætis skrúða og purpura þinnar forþénustu. Hrreinsaðu mitt hjarta fyrir þitt blóð og haltu því við það eina að ég óttist þitt nafn, kát mig aldrei álíta mínar syndir svo stórar að ég álíti ei þína forþénustu miklu stærri og þitt blóð fullkominn betaling fyrir þær. Varðveittu mig frá vantrú og örvænting, lát mig vona og trúa sta’ðfastlega að þú sért einn náðugur Guð og d hvar syndin yfirfnægir þar yfirfnægir þín Náð miklu framar. Ó þú trúfasti Góði Guð, sem aldrei yfirgefur nokkurn þann er á þig vonar, þú sem lítur út af þinni heilögu Hæð, og skoðar eymd og á_græði þinna barna, lít til mín í náð og miskunnsemi, þú sem flytur þín börn undarlega og hjálpar þeim á mótgangs tímanum. Greið þú minn veg mér til lukku og blessunar nota og gjör öll mín mótlætis myrkur að gleði og fagnaðar ljósi, réttu mér þína hjálpar hönd í öllum vandræðum, ___ (sovi?) nær ég hefi þig aðeins þá hirði ég ekki um himin né jörð og þó að ég sé munaðarlaus í heiminum er mér nóg nær ég er viss um þína aðstoð og hjálpræði, það skal vera mín huggun að þú ert mitt hjartans traust og hlutskipti æfinlega, yfirgefðu mig ekki þá ég er af öllum forlátinn, vertu mitt forsvar þá ég er áklagaður, minn friður þá ég er ofsóttur, minn heiður þá ég er fyrirlitinn, mitt hjálpræði þá öll mannleg hjálp er úti, mitt yndi og ánægka þá allt vill að ama í heiminum, mitt tilflugt athvarf og yndi þá ég hefi hvörgi héli né skjól hjá mönnunum, minn fögnuður þá sorgin særir mig, mín gleði í öllu angræði, styrk þú mig í öllu stríðog sykraðu allt mitt mótlæti með sætleika þíns eilífa kærleika, kraftu himneskrar huggunar og forsmekk þess eilífa lífs. Lát aungva mína þraut svo þunga, ekkert mótlæti svo mikiið, aungva hörmuns svo hættulega, aungva ofsókn svo ákaflega, aungvan krossins bikar svo beiskan tilfalla að ég efist um þína náð og þenki að þú hafir mig aldeilis yfirgefið, heldur lát mig í sterkustu freistingum hafa þá öblugustu trú, í stæðstu sorg, sætustu huggun, svo lengi ég skal lifa í þessum mæðufulla heimi. Vertu mín leiðarstjarna á meðan ég skal stríða undir Jesú blóðmerkjum, stattu hjá mér og styrk mínar lúnu hendur, svo ég ekki þreytist þar til ég fyrir þinn kraft og guðdómlegt náðar fulltingi fæ að yfirvinna fyrir lambsins blóð og ganga hér frá svo sem eirn sigurvegari, en innganga þá eilífu hvíld sem enn nú er fyrir hönfum Fólki Guðs hvar öll mín tar munu afþerrast, allur minn grátur í gleði snúast og öll mín nauðþurftar uppstilling fullkomnast, hvar enginn óvinur áklagar né ofsækir mig, engin synd særir mig, ekkert mótlæti mæðir mig og ekkert illt skal vera framar meir, heldur eilíft gleðisumar eftir afstaðið vetrar myrkur heimsins armæðu, ó góði Jesú unn þú mér þeirrar yndislegu glaðværðar eilíflega, þar er hin yndislegasta sambúð, þar er hinn vildasti hagur, værasti ljómi, ferskustu gnægtir, frjóflegasta heilsa, ódauðlegt yndi og yndislegasta samfélag með öllum heilögum og útvöldum Guðs börnum, hér um bænheyr þú mig náðugi Guð og faðir, og uppstill alla mína nauðþurft tímanlega og eilífa, eftir þínum blessaða dýrðar ríkdómi í Jesú Kristó. Amen.

Tvær smá bænir

Ó Drottinn minn Jesú, ég gef mig og fel með lífi og sálu í þínar mildu miskunnar hendur, stýr mér og stjórna á mínum vegi, alla mína ævi. Snú þú allri minni ólukku mér til góða, blessa þú minn inngang og útgang, nú héðan í frá og að eilífu Amen.

Ó herra Jesú Kristi, þú sem lést þína blessuðu blóðdropa falla á jörðina. Lát þíns heilaga orðs kraft falla í mitt hjarta, færandi af því ávöxt undir þinni þolinmæði, so ég ávallt þína sætu huggun sjá og reyni og allt sé sátt og kvitt fyrir þitt úthellt dýrðsta blóð og blessaða pínu. Amen.

Ein bæn

Jesús góður og gæskuríkur, Jesús mildur og miskunnsamur, Jesús blíður og blessaður, ég bið þig fyrir blóðið rauða, sem þér blæddi á krossinum langar þrjár stundir, að þú blessir mig með þinni himneskri blessan, afmá og afþvoðu allar mínar sakir og syndir, smáar og stórar, vitanlegar og óvitanlegar, Jesús ljúfasti lausnari, líttu ofan af himnum og líttu á mig þínum miskunnar augum og hefðu sáluhjálpina og eilíft líf og láttu mig verða á þína himneska lífsins bók á himnum uppi (skrifaður…) Ég er gestur allra kristinna manna og allra útaldra, frelsarinn Jesús, frelsaðu mig fyrir þíns Nafns sakir, því þú heitir Jesús þér Frelsari og Lausnari, frelsaðu mig frá Djöflinum og frá Helvítinu, og frá fjandanum, miskunna mér á meðan náðartíminn er og geymdu ekki syndir mínar til stranga réttlætis Dóms heldur snara þeim í undirdjúp, svo þær sjáist aldrei fyrir Guðs augliti né manna, því engin fremd er þér Drottinn Jesús þó þú látir mennina fortapast, því ekki lofa þeir dauðu þig og enginn af þeim sem fara ofan til Helvítis. Þú ert sú blíða blessaða sól, þú ert sá skæri skínandi ljómi sem skín skært og ljómar eilíflega, svo sem þú forðum á Fjallinu Tabar, þegar þín ásjóna skein sem snjórinn og sást réttu mynd og líking, þú hést Jesús fyrir veraldarinnar upphaf, Jesús í dag, Jesús á morgun, Jesús að eilífu, þú ert fegurðar ljómi um allt Himnaríki, Heilagur, heilagur ertu Drottinn Jesús, þú ert heilagur og harla miskunnsamur og nærsta dýrðarsamur um allt Himnaríki. Amen.

Önnur bæn

Ó þú Almáttugi og eilífi og elskuríkasti Faðir, sem skapað hefur Himin og jörð og allar þær skepnur sem hrærast í jörðunni sem ég er sú ein af þeim óverðugustu og syndugustu og svívirðilegu skepnum sem koma og krjúpa framan fyrir þinni fótskör í þú elskuríkasti Faðir; hvert skal ég flýja en til þín þú stóri velgjörari, sem hefur hjálpað og styrkt mig í öllum skaða og háska, sem ég hefi verið í um mína daga. Ég skammast mín að koma fram fyrir þitt blessaða og dýrðarfulla Hásæti, hvar þú situr og dæmir allar skepnur, ó þú Almáttugi Guð! Gefðu mér styrk til að andvarpa til þín í hverri þjáning og mótlæti sem ég ber hér í heiminum, já dýrka þig og vegsama af öllum kröftum bæði til lífs og sálar, ó þú elskulegi og ástríki Faðir, æ miskunnaðu þig yfir mig, æ láttu mig finna náð hjá þér minn himneski faðir, æ láttu þína hægri hönd vaka yfir mér bæði nótt og dag svo mun ég óhultur vera fyrir öllum illum árásum, æ sendu mér þinn elskulega og ástkæra son Jesúm Kristum, til þess að hann leggi sína mildu hönd yfir mig og blessi mig og varðveiti og gefi mér styrk og þolinmæði í minni þjáningu, æ þú leiftrandi stjarna, sem lætur leiftra í kringum mig bæði nótt og dag, gefðu mér gleði og ánægju, styrk og krafta til að ákalla þig og dýrka þig af öllum mínum veikum mætti, sem er í syndunum kafinn og mótlætinga straumunum vafinn, ó þú herra jesús kristur, æ láttu þinn heilaga anda stýra mér á réttum vegi og láttu hann vera minn leiðtoga til þinnar eilífrar dýrðar og himneskur sælu á himnum, að ég mætti gleðilega deyja og gleðilega upp að rísa með þér og þínum heilaga anda og með sameiningu þíns Föðurs sem á Himnum er, þér lof, dýrð og heiður af öllum manna tungum, sungin um allar aldir.

Handritið er hér



{mars 25, 2010}   Heilagur Frans frá Assísí

Eftirfarandi kafli er úr bók um hann sem heitir The little flowers of St.Francis;

16.kafli

Hvernig Heilagur Frans fékk ráðgjöf Heilagrar Klöru, og hins heilaga Sylvesters munks; og hvernig hann með predikunum frelsaði mikið af fólki, og stofnaði Þriðju Regluna og predikaði fyrir fuglunum og fékk svölurar til að þegja á meðan.

Stuttu eftir að hann tók trú, hinn auðmjúki þjónn Krists, Heilagur Frans, sem hafði þegar safnað til sín mörgum fylgismönnum og vígt þá inní Regluna, var hann eitt sinn mjög kvíðinn og í miklum efa um það hvað hann ætti eiginlega að gera; hvort hann ætti að helga sig bæninni að fullu eða stunda það líka að predika; og varðandi þetta mál þá þráði hann mjög að vita vilja Guðs; og vegna hinnar guðdómlegu auðmýktar sem hann bjó yfir þá treysti hann ekki fyllilega sjálfum sér né sínum eigin bænum , og sóttist því eftir að fá að vita vilja Guðdómsins gegnum bænir annarra; þessvegna kallaði hann til bróður Masseo og sagði við hann; “Farðu til Systur Klöru og segðu henni í mínu nafni að hún eigi, ásamt nokkrum af andlegustu fylgismönnum sínum, að biðja innilega til Guðs, að hann leyfi að mér sé sýnt hvort að betra sé að ég gefi mig að því að predika eða að bænahaldi eingöngu. Og þar á eftir skaltu fara til bróður Sylvesters og segja honum að gjöra eins.” Nú hafði það átt sér stað í heiminum að “Messer” Sylvester hafði séð kross af gulli ganga út af munni Heilags Frans, nógu háan til að ná til himna og nógu breiðan til að ná milli endimarka jarðar; og þessi bróðir Sylvester var svo rosalega guðhræddur og svo hrikalega heilagur að með bæninni hlaut hann náð hjá Guði og hann fékk allt sem hann bað um, hann talaði oftsinnis við Guð; og þessvegna tók Heilagur Frans mikið mark á honum. Bróðir Masseo hélt af stað og samkvæmt skipun Heilags Frans fór hann fyrst með bón sína fyrir Heilaga Klöru og þar á eftir til Bróðurs Sylvester; sem gaf sig bæninni á vald um leið og honum bárust boðin, og á meðan hann var enn að biðja fékk hann Guðdómlegt svar, svo hann sneri sér að Bróður Masseo og sagði; “Svo boðar Guð þér að tala við Bróður Frans; Guð hefur ekki kallað hann til þessa veldis fyrir hann sjálfan eingöngu, heldur til þess að hann uppskeri ávöxt margra sálna og að fyrir hann megi margir frelsast”. Og að þessu loknu hélt bróðir Masseo á ný til heilagrar Klöru, til þess að vita hvaða svar hún hefði hlotið frá Guði; og hún svaraði að þær hefðu fengið sent hið sama svar frá Guði og það sem Bróðir Sylvester fékk. Að því búnu hélt Bróðir Masseo aftur til Heilags Frans og Heilagur Frans tók á móti honum með miklum virktum, þvoði fætur hans og lagði mat á borð fyrir hann. Og þegar hann hafði lokið við að matast kallaði Heilagur Frans á Masseo að koma inní skóg með sér; og þar kraup hann á kné frammi fyrir honum, krosslagði hendurnar á brjósti sér og spurði; “Hvað býður minn Drottinn Jesús Kristur mér að gjöra?” Bróðir Masseo svaraði; “Bróður Sylvester, systir Klara og allir hennar félagar hafa fengið sama svar frá Kristi og opinberað að vilji hans sé sá að þú farir um heiminn til að predika, því að Hann hefur ekki valið þig eingöngu vegna sjálfs þín heldur líka til þess að stuðla að frelsun annarra”. Þegar heilagur Frans hafði fengið svarið og vissi þarmeð vilja Jesú Krists, reis hann á fætur og sagði með miklum ákafa; “Höldum af stað í nafni Guðs”; og hann tók með sér félagana Bróður Masseo og Bróður Agnolo, heilaga menn. Þeir lögðu af stað með óþreyjufullum anda, án þess að hugsa útí það hvaða átt eða stíg þeir ættu að taka, og þeir komu að þorpi, umgirtu vegg, sem kallast Savurniano; og Heilagur Frans byrjaði að predika þar; en fyrst bað hann svölurnar sem voru þar á fullu að tísta, að hafa þögn þangað til hann væri búinn að predika; og svölurnar hlýddu honum; og þarna predikaði hann af mikilli innlifun svo að allir menn og konur í bænum fengu þá hugmynd að fylgja honum og yfirgefa bæinn; en Heilagur Frans leyfði það ekki, en sagði; “Verið ekki svona fljót að fara burt, ég mun fyrirskipa hvað er rétt af yður að gjöra svo að sálir yðar frelsist”; og svo bauð hann þeim að koma á fót hinni Þriðju Reglu fyrir alheimsfrelsun allra manna; og svo skildi hann við þau með mikilli huggun, svo hugum þeirra var snúið til iðrunar, {ég skil ekki afganginn af setningunni og verð að sleppa henni – sorrí} Og hann hélt förinni áfram, fullur af ákafa, og Frans lyfti augliti sínu og sá trjákrónurnar við veginn, og í þeim sátu næstum óteljandi fuglar. Heilagur Frans dáðist að þeim, og hann sagði við félaga sína; “Þér skuluð bíða mín hér við veginn, en ég mun fara og predika fyrir fuglana, systurnar mínar.” Og hann fór inná engið og hóf að predika til fuglanna sem sátu á jörðinni, og þeir sem sátu í trjánum komu til hans, og allir stóðu þeir saman og voru þögulir þangað til Heilagur Frans hafði lokið við predikunina; og jafnvel þá héldu þeir ekki á brott fyrren hann hafði blessað þá; og samkvæmt því sem Bróðir Masseo greindi Bróður James af Massa frá seinna, þá hreyfðu fuglarnir sig ekki á meðan Heilagur Frans gekk á milli þeirra og snerti þá með yfirhöfn sinni. En predikun Heilags Francisar var á þessa leið; Systur mínar fuglarnir, mikið skuldið þér Guði skapara yðar, því skulið þér alltaf og allsstaðar kappkosta að lofa Hann, því að hann hefur gefið yður frelsi til þess að fljúga hvert sem yður lystir, og hefur veitt yður dýrindis klæðnað. Ennfremur varðveitti hann yður í örkinni hans Nóa, svo að stofni yðar yrði ekki útrýmt. Og auk þess eruð þér skuldbundnar Honum fyrir loft-elementið, sem hann hefur skipað ykkur yfir; og þið þurfið ekki að sá jörðina né yrkja hana, heldur veitir Guð fæðuna og gefur ykkur læki og lindir til þess að drekka úr; Hann gefur yður fjöll og dali svo að þið getið leitað skjóls, og há tré þarsem þið getið búið til hreiður; og vegna þess að þið kunnið hvorki að sauma né spinna, þá sér Guð um að klæða ykkur og ungana; þessvegna elskar Skaparinn yður, afþví að hann gefur ykkur svo margt. Sýnið aðgát, systur mínar fuglarnir, að þér forðist synd vanþakklætisins, lofið Guð ætíð í huga yðar.” Er Frans hafði mælt þessi orð, þá byrjuðu allir fuglarnir að opna goggana og að teygja hálsana, og opna vænghafið og þeir lutu höfðum sínum í auðmýkt til jarðar og sýndu með bendingum sínum og söng að heilagi faðirinn veitti þeim mikla gleði; og Heilagur Frans fagnaði með þeim og var kátur og dáðist mjög að hinni miklu fuglafjöld, og að fjölbreytninni þar í, og að einbeitningu þeirra og óttaleysinu; og fyrir það lofaði hann Skaparann innilega. Þegar hann hafði loksins lokið við að predika, þá signaði Heilagur Frans yfir þeim og gaf þeim leyfi til að halda á brott; og við það flugu fuglarnir allir uppí loftið með undurfögrum söng, og í líki krossins sem Frans hafði gert yfir þeim, þá skiptu þeir sér í fjóra flokka og einn flaug í austur, annar í vestur, enn einn í átt til suðurs og hinn fjórði til norðurs, og hver flokkur söng dýrindis ljóð; og merktu þarmeð að einsog merkið sem Frans hafði gjört yfir þeim, þá myndi predikun krossins sem Frans hafði lesið yfir þeim, dreifast um heiminn til allra átta, með honum og bræðrum hans; en bræðurnir, einsog fuglar, eiga ekkert sem er þeirra eigið í þessum heimi, heldur treysta þeir Guði algjörlega fyrir umsjón lífs síns.



{mars 25, 2010}   Nýtt nýtt

Jæja, var að bæta inn mörgum nýjum síðum hérna til hliðar. En ég á eftir að fara í gegnum allar færslurnar á Mímisbrunni og finna ýmislegt sniðugt þar sem hefur gleymst í tímans rás, og setja það inn hér á aðalsíðunni.

Það er svo margt að gerast hjá mér þessa dagana að ég hef ákfalega lítinn tíma til þess að vinna í þessu en er þó búin að vera mjög dugleg undanfarnar vikur við að skrifa upp áhugavert og að sjálfsögðu trúarlegt efni sem finna má í handritunum góðu á sagnanetinu. Það þarf bara að lesa það yfir, laga stafsetninguna og svona, og svo getur maður skellt því hér inn ;)

Bless í bili.



Hin heilaga Margrét af Antíokkíu er einn frægasti og mest dýrkaði dýrlingurinn í kaþólskum sið. Hún er talin sérstakur verndari barnshafandi kvenna og tengist mjög málefnum kvenna og barneignum (þó að hún sé vitaskuld dýrkuð og virt almennt fyrir að hafa fórnað lífinu fyrir meydóm sinn – ekkert slær út íðilfagra hreina mey ). Saga hennar var lesin yfir konum í barnsnauð, og eins þótti bara gott að hafa söguna inni hjá konum á meðan á fæðingum stóð. Sama er talið að hafi gilt um Oddrúnargrát í heiðni. En heilaga Margréti mátti ákalla útaf allskonar öðrum vandræðum og erfiðleikum, þessvegna var hún agalega vinsæl.

Margrét var bara barn að aldri þegar hún hlaut píslarvætti fyrir trú sína á Krist. Hún er sögð hafa verið uppi á fjórðu öld. Á meðan hún hlaut hinar ógurlegu og langvarandi píslir sínar þá tókst henni samt sem áður að drepa drekann sem er oft sýndur með henni á listaverkum, og hún batt líka og niðurlægði engan annan en sjálfan Belsebúbb, djöflaprinsinn ógurlega. Þetta bendir allt til þess að saga hennar sé mjög spennandi og svo er!

Ég fann söguna loksins í handriti frá 19.öld (mjög auðlesnu) og skrifaði hana upp í gær. Mig var búið að langa til þess að lesa hana lengi.

Til þess að gera allt auðveldara þá lagfærði ég stafsetninguna og gerði málfarið flottara. Það var það eina sem þurfti að laga og breytir þannig séð engu (nema til batnaðar)

Söguna í heild sinni finniði hér til hliðar.

Njótið vel :)



{febrúar 12, 2010}   Ekkert sérstakt

Komiði sæl. Ég ákvað að stofna síðu hér á wordpress vegna þess að ég hef endanlega gefist upp á blogcentral kerfinu. Ég hef verið þar alltof lengi og það er alveg ólýsanlega lélegt á allan hátt. WordPress er afturámóti alveg frábært og ég hef trú á því að það muni hýsa og gæta vel að öllu því góða efni sem ég hef sett inná gamla bloggið mitt. Ég hyggst færa allt sem þar er hingað yfir og halda áfram á sömu nótum. Annars er þetta ekkert sérstakt, bara útskýring á tilgangi þessa nýja bloggs.



o.s.frv.
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.